نمایشگاه «جستوجوی
ایران» به بررسی چگونگی حضور
ایران در آثار هنرمندان میپردازد. این نمایشگاه با زیرعنوان «در گنجینهٔ موزهٔهنرهای معاصر تهران»، به تجربههای متنوع هنرمندان ایرانی از دیدگاههای مختلف میپردازد.
در بیانیه نمایشگاه آمده است: «نمیپرسیم کدام اثر ایرانیتر است؛ بلکه میپرسیم
ایران چگونه موضوع دیدن و بازنمایی شده و چگونه در شیوهٔ دیدن و ساختن باقی مانده است.» این پرسش از تجربههای متفاوت هنرمندان آغاز میشود؛ تجربههایی که گاه بهصراحت موضوع اثرند و گاه در شیوهٔ بیان و ساخت آن نمود مییابند. تعلق به
ایران میتواند با خاطرهٔ یک مکان، زندگی روزمره، مهاجرت یا احساس فقدان همراه باشد و در آثار هر هنرمند صورتی متفاوت پیدا کند.
«جستوجوی
ایران» از مخاطب دعوت میکند تا تصور خود از
ایران را در مواجهه با آثار دوباره بیازماید. در این آثار، خاک گاه به مادهٔ سازندهٔ اثر تبدیل میشود، نوشتار به موضوع دیدن بدل میشود و اشیا رد زندگی و خاطرهٔ انسان را حفظ میکنند. حضور نشانههای آشنا، معنای اثر را از پیش تعیین نمیکند و نبودن آنها نیز لزوماً به معنای گسستن از تجربهٔ
ایران نیست.
هفت بخش نمایشگاه هر یک با یک پرسش، مسیرهایی موازی برای خواندن آثار پیش روی مخاطب میگذارند. این مسیرها از ترتیب متوالی دورههای تاریخ هنر پیروی نمیکنند؛ ارتباط دیداری و مفهومی آثار با یکدیگر امکان مواجهه با خوانشهای متفاوت را فراهم میکند. در این نگاه، هیچ منظره، چهره یا نقشمایهای بهتنهایی نمایندهٔ تجربهٔ
ایران نیست.
نمایشگاه شامل بیش از صد اثر از مجموعه هنر مدرن ایرانی است و هنرمندانی همچون سهراب سپهری، پرویز کلانتری، پرویز تناولی، حسین زنده رودی، فرح اصولی، رضا مافی، محمد احصایی، بهمن محصص و دیگران در این نمایشگاه حضور دارند.
جزئیات خبر
جزئیات این گزارش بر اساس منابع اعلامشده در انتهای مطلب آمده است.
اهمیت این خبر
این گزارش برای مخاطب ایرانی از منظر پیامدهای اجتماعی، اقتصادی یا سیاسی اهمیت دارد.