تلویزیون ایران به جای گل‌های فوتبال، کاراته طلایی را پخش کرد

به گزارش خبرآنلاین، روزنامه‌ی جوان چند روز پیش نوشت که باید از فوتبال فاصله گرفت. این روزها تنها زیبایی و تلاش برای کسب افتخار برای ایران وجود دارد. اما همچنان ما گرفتار فوتبال هستیم. دیروز اتفاقی عجیب افتاد: همزمان با گل‌های تیم کره شمالی در برابر تیم امید ایران، تلویزیون دیدار نهایی کاراته را پخش کرد. گزارشگر کاراته به هواداران فوتبال عذرخواهی می‌کرد، زیرا آن‌ها شاهد بودند که تیم امیدشان در حال شکست دادن هستند و نمی‌توانند دیدار را ببینند. حتی پس از اینکه مدال طلا برای محمود نعمتی قطعی شد، تلویزیون همچنان بر روی فوتبال تمرکز داشت. کاراته طلا گرفت و فوتبال باخت و حذف شد، اما آن‌هایی که عذرخواهی می‌کنند کاراته هستند. فوتبال تافته جدا بافته است و همیشه باید از آن تعریف شود. حتی اگر آبرویمان را ببرد یا سرافکنده‌مان کند. راستی چرا باید برای ندیدن افتضاح فوتبال و تماشای طلای خوش‌رنگ کاراته عذرخواهی شود؟ تیم امید ایران که قرارداد بازیکنانش در مخیله ما هم نمی‌گنجد، مقابل تیم کره شمالی که ارزش کل آن مطابق با یک بازیکن ما بود، آبکش شد. اما مهم نیست، چون فوتبال تافته جدا بافته است و همیشه باید از آن تعریف شود. باور کنید هیچ ایرادی ندارد اگر فقط چند روز بی‌خیال این فوتبال شویم و اصلاً آن را نبینیم. در طول یک سال می‌شود با فوتبال هر چقدر که بخواهیم تحقیر شویم و ببازیم. می‌شود هرچقدر که بخواهی هتاکی‌ها و بی‌اخلاقی‌ها و آبروریزی‌های فوتبال را در طول یک سال دید، ولی این چند روز را می‌شود بی‌خیال شد و از دیدن تلاش بچه‌های ملی‌پوش رشته‌های دیگر لذت برد. آنهایی که برخلاف فوتبال حتی وقتی رنگ مدال‌شان عوض می‌شود شرمنده مردم می‌شوند. آنهایی که می‌شود از دیدن‌شان کیف کرد. آنهایی که با پیروزی‌ها و مدال‌آوری‌هایشان احساس غرور و سربلندی می‌کنیم.