پزشکیان: ایران صلح می‌خواهد، اما از موضع قدرت

سخنرانی امروز دکتر مسعود پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل را می‌توان فراتر از مجموعه‌ای از مواضع درباره جنگ، تحریم، پرونده هسته‌ای و تحولات منطقه دید. پشت همه این سخنان، یک گزاره روشن وجود داشت: ایران صلح می‌خواهد، اما صلح از موضع قدرت، نه صلح از موضع ضعف. پزشکیان تلاش کرد تصویری از ایران ارائه دهد که همزمان دو پیام متفاوت اما مکمل دارد؛ از یک سو ایران از مذاکره و گفت‌وگو گریزان نیست و از سوی دیگر، تجربه حمله، ترور رهبری، فرماندهان و دانشمندان و شهادت مردم و کودکان بی‌ گناه را فراموش نکرده است. بنابراین مذاکره برای ایران به معنای پذیرش تهدید و تحمیل نیست. زبان بدن و بیان پزشکیان نیز در همین چارچوب قابل فهم بود: نه زبان یک کشور شکست‌خورده، نه ادبیات کشوری که خواهان جنگ است؛ بلکه زبان دولتی که می‌گوید مذاکره می‌کنیم، اما از موضع ضعف مذاکره نمی‌کنیم. صلحابت کلام رئیس‌جمهور پزشکیان نیز در همین نقطه معنا پیدا می‌کرد. او از تجربه‌ای سخن گفت که برای جامعه ایران ملموس است؛ از حمله تروریست‌های آمریکایی به مدرسه و شهادت کودکان، از حمله به اماکن غیرنظامی در لامرد و میناب و از شهادت دانشمندان و فرماندهان و دیگر قربانیان جنگ. در کنار آن، با اشاره به ترور رهبری شهید، تلاش کرد نشان دهد که سخن گفتن از امنیت ایران صرفاً یک بحث انتزاعی نیست. در همین چارچوب، یکی از صریح‌ ترین جملات پزشکیان نیز معنا پیدا می‌کند: «کسانی که تروریست هستند و تروریست تربیت می‌کنند، به ما می‌گویند تروریست.» او با این جمله تلاش کرد روایت غالب آمریکایی-اسرائیلی درباره ایران را به چالش بکشد و پرسش «تروریسم و معیارهای دوگانه» را در برابر مخاطبان جهانی قرار دهد. این سخنرانی نشان داد که ایران در صلح‌خواهی خود مصمم است، اما برای دفاع از منافع ملی خود نیز آماده خواهد بود. به بیان دیگر، دیپلماسی ایران همواره با اراده‌ای قوی و قدرت کافی همراه بوده است.