سفر تاریخی سیستم خودران J208 از تاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۲۶ (۱۶ شهریور) از ایالت کالیفرنیا آغاز شد و پس از هفت روز پرواز، در ۱۴ سپتامبر (۲۳ شهریور) در کارولینای شمالی به پایان رسید. جزئیات این دستاورد فنی در ۱۸ سپتامبر بهصورت رسمی منتشر شد تا توانمندیهای عملیاتی این فناوری در مقیاس وسیع به نمایش گذاشته شود.
نقشه مسیر و اهداف عملیاتی سفر
این پرواز یک عملیات چندمرحلهای بود که از شهر کنکورد در کالیفرنیا شروع و در فرودگاه منطقهای شهرستان در کارولینای شمالی به اتمام رسید. تیم فنی برای ارزیابی دقیق قابلیتهای سیستم در محیطهای مختلف، توقفهای برنامهریزیشدهای را در نقاط استراتژیک در نظر گرفته بود:
- فرودگاه فینکس در ایالت آریزونا
- فرودگاه فورت ورث آلیانس در تگزاس
- پایگاه نیروی هوایی شاو در کارولینای جنوبی
هر یک از این مراحل برای آزمایش سناریوهای خاصی طراحی شده بود؛ از جمله مدیریت ناوبری در ترافیک سنگین هوانوردی عمومی، تعامل مستقیم با سامانههای کنترل ترافیک هوایی (ATC) و مدیریت خودکار لجستیک نظامی و بار.
رهیافتی هوشمندانه برای عبور از موانع قانونی
جوبی اوییشن برای اینکه درگیر تأخیرهای زمانبر مربوط به دریافت تاییدیههای پروازی پیشنمونههای عمودپرواز برقی (eVTOL) نشود، استراتژی متفاوتی را در پیش گرفت. مهندسان این شرکت، سامانهی خودران J208 را روی یک فروند هواپیمای توربوپراپ استاندارد از مدل Cessna 208B Grand Caravan نصب کردند.
این اقدام امکان پرواز تحت مجوز صلاحیت پروازی آزمایشی اداره هوانوردی فدرال (FAA) را فراهم کرد و در عمل ثابت کرد که فناوری خودران این شرکت قابلیت نصب و اجرا روی سازههای هوایی استاندارد و تاییدشده را دارد.
تجهیزات فنی و سطح خودکارسازی
هواپیمای مورد استفاده به مجموعهای پیچیده از حسگرها مجهز بود تا بتواند در شرایط مختلف جوی و محیطی تصمیمگیری کند. این تجهیزات شامل موارد زیر است:
- رادارهای پیشرفته و دوربینهای اپتیکال
- سیستم لیدار (LiDAR) برای تشخیص دقیق محیط
- نرمافزار اجتناب پویا از موانع و الگوریتمهای مسیریابی مجدد
تمام مراحل عملیاتی، از جمله حرکت روی باند (Taxi)، برخاست، پرواز در ارتفاع کروز و در نهایت فرود، بهصورت کاملاً خودکار اجرا شد. با این حال، برای رعایت قوانین سختگیرانه FAA، یک خلبان ایمنی در کابین حضور داشت تا در صورت بروز شرایط اضطراری نظارت لازم را داشته باشد.