تجارتی به نام نتایج فوری
فوتبال مدرن به بازاری تبدیل شده که در آن نتایج اولویت اول هستند و سرمربیان فرصت اندکی برای اثبات ارزشهای فنی خود دارند. فشار همزمان هواداران، رسانهها و حتی مدیران باشگاهها باعث میشود هر چند نتیجه بد، به سرعت منجر به برکناری مربی شود. با این حال، معدود باشگاههایی هستند که نگاهشان به ساختار تیم است تا نتایج لحظهای و به سرمربیان خود در شرایط بحرانی فرصت میدهند.
آتالانتا و شرطبندی روی گاسپرینی
جان پیهرو گاسپرینی یکی از بهترین نمونههای موفقیت حاصل از صبر است. او پیش از حضور در برگامو، تجربه تلخی در اینتر داشت و تنها پس از پنج بازی رسمی از تیم میلانی برکنار شد. ورود او به آتالانتا نیز در ابتدا با تردید همراه بود؛ گاسپرینی در پنج بازی نخست خود در سری آ، چهار دیدار را واگذار کرد و ابهامهای زیادی درباره کارآمدی ایدههای او ایجاد شد.
مدیریت آتالانتا اما به جای تعویض مربی، تصمیم گرفت زمان لازم برای پیادهسازی سیستم گاسپرینی را فراهم کند. آنها باور داشتند مشکل از تفکر مربی نیست، بلکه بازیکنان برای اجرای ایدههای او به زمان نیاز دارند.
اولتیماتوم پرکاسی به بازیکنان
نقطه عطف این مسیر در اواخر سپتامبر ۲۰۱۶ رخ داد. آتالانتا در خانه یک بر صفر مقابل پالرمو شکست خورد و رسانهها به شدت خواستار برکناری گاسپرینی شدند. در این شرایط، آنتونیو پرکاسی، رئیس باشگاه، واکنشی غیرمنتظره نشان داد. او تمام بازیکنان را در کمپ تمرینی جمع کرد و با لحنی قاطع اعلام کرد:
- او شکی در رابطه با تواناییهای گاسپرینی ندارد.
- گاسپرینی بهترین مربی ممکن و جایگزینناپذیر است.
- اکنون نوبت بازیکنان است تا نشان دهند چه کاری از دستشان برمیآید.
ریسک بزرگ در برابر ناپولی
حمایت مطلق مدیریت، فضای ریسکپذیری را برای گاسپرینی فراهم کرد. او در بازی حساس بعدی مقابل ناپولی، تصمیم جسورانهای گرفت و ستارههای باتجربه تیم را کنار گذاشت تا بازیکنان جوان و بدون تجربهای نظیر ماتیا کالدارونی را در ترکیب اصلی قرار دهد.