سرمایهای از دقت و امانت علمی
آیتالله شبیری زنجانی در میان عالمان شیعه، نه تنها به دلیل فضل و دانش، بلکه به سبب دقت نظر و منش اخلاقی ویژهای شناخته میشد. وی در تمامی مراحل پژوهشهای خود، پایبندی کمنظیری به اصول تحقیق و امانت علمی داشت. میراث علمی او را نمیتوان تنها در آثار مکتوب جستوجو کرد، بلکه این میراث در امتداد سنت دیرپای فقاهت شیعی ماندگار خواهد بود.
شخصیتی فراتر از یک فقیه
کسانی که از نزدیک با ایشان در ارتباط بودهاند، وسعت دانش و حافظهای شگفتانگیز را از او به یاد میآورند. صفای باطنی و دقتهای علمی او، پذیرش این جای خالی را برای شاگردان و ارادتمندان دشوارتر میکند. میتوان گفت او تجسمی از دانش بود که هر کس در محضرش مینشست، با ابعادی نو از تتبع دینی آشنا میشد.
ویژگیهای برجسته علمی ایشان را میتوان در موارد زیر خلاصه کرد:
- تسلط بیبدیل بر تاریخ علم و رجال
- دقت در تحلیل احادیث و استنباط فقاهت شیعه
- پایبندی سختگیرانه به امانتداری در نقل منابع
- حافظه استثنایی در بازیابی متون کلاسیک دینی
فقدانی که نسلی از اهل علم حس میکنند
وجود آیتالله شبیری زنجانی برای جامعه علمی، حکم یک «کتابخانهای زنده» را داشت. اکنون با رحلت او، جای خالی وی را نه یک فرد، بلکه نسلی کامل از پژوهشگران و اهل علم احساس خواهند کرد. او با رفتن خود، خلایی را در دنیای فقاهت ایجاد کرد که جبران آن دشوار است.
در پایان این پیام تسلیت، بر لزوم صبر و اجر برای خاندان، شاگردان و دوستداران ایشان تأکید شده و از خداوند متعال طلب شده است تا این عالم ربانی را در درگاه رحمت خویش جای دهد.