اهمیت کنوانسیون تهران
آرمان خورسند، رئیس مرکز امور بینالملل و کنوانسیونهای سازمان حفاظت محیط زیست، در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم به اهمیت برگزاری هفتمین نشست کنفرانس اعضای کنوانسیون تهران در ایران اشاره کرد. او تأکید کرد که ایران در تاریخ تحولات حقوق بینالملل محیط زیست، جایگاه ویژهای دارد.
تاریخچه کنوانسیونها
خورسند به کنوانسیون رامسر اشاره کرد که یکی از نقاط عطف در شکلگیری چارچوبهای حقوقی بینالمللی برای حفاظت از محیط زیست به شمار میرود. پس از آن، کنوانسیونهای متعددی مانند روتردام، استکهلم و کنوانسیون تغییر اقلیم نیز شکل گرفتند.
دریای خزر و کنوانسیون تهران
کنوانسیون تهران، دومین کنوانسیون مهم زیستمحیطی است که در ایران شکل گرفته و به حفاظت از محیط زیست دریای خزر اختصاص دارد. این دریا بزرگترین پهنه آبی بسته جهان است و برای پنج کشور ساحلی آن از جمله ایران، جمهوری آذربایجان، قزاقستان، روسیه و ترکمنستان اهمیت زیادی دارد.
تاریخچه و تأثیرات کنوانسیون
- کنوانسیون تهران در سال 2003 به امضا رسید.
- این کنوانسیون در 12 اوت 2006 پس از تصویب توسط پنج کشور، لازمالاجرا شد.
- آثار زیستمحیطی دریای خزر فراتر از مرزهای این پنج کشور است و میتواند در سطح منطقهای و جهانی تأثیرگذار باشد.
برگزاری کاپ هفتم
خورسند توضیح داد که کنفرانس اعضای این کنوانسیون که بهعنوان «کاپ» شناخته میشود، در سالهای گذشته برگزار شده است. با این حال، فاصله قابل توجهی میان کاپ ششم و هفتم ایجاد شده و برگزاری کاپ هفتم به دلایل مختلف به تعویق افتاده است. بر اساس سازوکار کنوانسیون، جلسات اعضای آن باید در دورههای مشخص برگزار شود.