روسیه استراتژی جدیدی را برای جنگنده پنهانکار Su-57 در پیش گرفته است. هدف این است که هواپیمایی که در ابتدا برای رقابت با مدلهای نسل پنجم آمریکا طراحی شده بود، اکنون به آزمایشگاهی برای فناوریهای نسل بعدی نبرد هوایی تبدیل شود و مسیر تولید نسل ششم را هموار کند.
تکامل Su-57 از جنگنده به بستر آزمایشی
ایده ارتقای Su-57 به استانداردهای نسل ششم موضوع جدیدی نیست. ویکتور بوندارِف، فرمانده پیشین نیروی هوافضای روسیه، در سال ۲۰۱۷ اشاره کرده بود که ساختار این جنگنده ظرفیت پذیرش فناوریهای جدید و ویژگیهای نسل ششم را دارد.
روسها در سالهای اخیر فراتر از اظهارات تئوریک پیش رفتهاند. آنها برخی از سامانههایی را که برای نسل بعدی در نظر گرفته شده، مستقیماً روی Su-57 نصب و آزمایش کردهاند. این رویکرد به مسکو اجازه میدهد تا ریسکهای فنی را پیش از تولید مدل نهایی نسل ششم، در محیطی عملیاتی بررسی کند.
همکاری انسان و ماشین؛ محوریت پهپاد S-70
یکی از کلیدیترین بخشهای این برنامه، ایجاد هماهنگی میان خلبان انسانی و پهپادهای رزمی است. در این چارچوب، Su-57 به عنوان مرکز فرماندهی برای پهپاد سنگین S-70 Okhotnik عمل میکند. این مدل تعامل، مشابه پروژههای پیشرفته نظامی در آمریکا و سایر قدرتهای جهانی است که در آن پهپادها به عنوان بازوهای عملیاتی جنگنده عمل میکنند.
- آزمایش ارتباطات پیشرفته و هماهنگی میان Su-57 و پهپاد S-70
- توزیع نقشهای رزمی بین هواپیمای سرنشیندار و بدون سرنشین
- کاهش ریسک انسانی از طریق اعزام پهپادها به مناطق پرخطر
نگاهی به آینده: جنگنده به عنوان بخشی از یک شبکه
در دیدگاه جدید روسیه، جنگنده آینده دیگر تنها یک هواپیمای سریع و پنهانکار نیست، بلکه گرهای در یک شبکه اطلاعاتی گسترده است. رئیس شرکت هواپیماسازی متحد روسیه تأکید دارد که نسل ششم را باید به عنوان یک «سیستم تعامل» تعریف کرد.
در این سیستم، دادهها به صورت لحظهای میان اجزای مختلف رد و بدل میشود:
- جنگندههای سرنشیندار
- پهپادهای رزمی و شناسایی
- سامانههای پدافندی زمینی
- تجهیزات نظارتی فضایی
با این حال، Su-57 در حال حاضر همچنان یک جنگنده نسل پنجم است و رسماً به نسل ششم تبدیل نشده است. آنچه در حال رخ دادن است، استفاده از این هواپیما به عنوان ابزاری برای توسعه و بومیسازی فناوریهایی است که در نهایت در بدنه جنگنده نسل ششم روسیه جای بگیرند.