خطر آموزشهای خشک و تخصصی
حسین قربانزاده خیاوی، نویسنده و مدرس اردوی «قاف»، در نشست روز پنجشنبه ۱۲ شهریور ۱۴۰۵ هشدار داد که آموزش داستاننویسی به کودکان و نوجوانان نباید صرفاً با یادگیری عناصر داستان آغاز شود. او معتقد است اگر مربیان مستقیماً به سراغ مباحث تخصصی بروند، احتمال دارد نوجوان در نهایت به جای تبدیل شدن به یک نویسنده، تنها به فردی تبدیل شود که بر قواعد فنی مسلط است.
قربانزاده تأکید کرد آموزشهای تخصصی اگر با اقتضائات سنی و روحیه خلاق نوجوانان همسو نباشد، میتواند به جای تقویت، به خلاقیت آنها آسیب بزند. از این رو، مربیان کانون باید پیش از ورود به مباحث فنی، روشهای تفکر و ابزارهای خلاقیت را به نوجوانان بیاموزند.
رابطه تجربه و درونمایه اثر
در پاسخ به پرسشی درباره تقویت درونمایه در داستانهای نوجوانان، قربانزاده ارتباط مستقیمی میان اندیشه و تجربه برقرار کرد. او استدلال کرد که نویسنده برای خلق اثری عمیق و قوی، نیازمند تجربههای متنوع است، زیرا اندیشه محصول تجربه است.
او در تحلیل وضعیت ادبیات معاصر ایران به دو نکته کلیدی اشاره کرد:
- کمبود آثار علمی-تخیلی:یکی از دلایل کمبود این ژانر در ایران، ارتباط اندک نویسندگان با حوزههای علمی و فقدان تجربههای تخصصی است.
- تغییر الگوی زندگی نوجوانان:نوجوانان امروز بیشتر به مصرفکننده تبدیل شدهاند و فرصتهای تجربهاندوزی متنوع برای آنها کاهش یافته است.
قربانزاده در پایان خاطرنشان کرد که برای تبدیل شدن به یک نویسنده خوب، داشتن تجربههای متنوع ضروری است و باید زمینههای لازم برای تجربهاندوزی نوجوانان فراهم شود.
این نشست در حاشیه روز دوم اردوی ملی «قاف» برگزار شد و اسماعیل اللهدادی، شاعر و نویسنده لرستانی نیز در جایگاه استادان این دوره آموزشی حضور داشت.