قطع شریانهای حیاتی برای پیشگیری از فاجعه
توقف سریع جریان گاز در مناطق آسیبدیده اولین اولویت است تا از وقوع انفجارهای زنجیرهای و آتشسوزیهای گسترده جلوگیری شود. همزمان، برق در محدودههای تخریبشده قطع میشود، اما این جریان باید برای مراکز درمانی و اتاقهای فرماندهی حفظ شود تا زنجیره مدیریت بحران پاره نشود.
تخلیه مترو و باز کردن مسیرهای امدادی
در سیستم حملونقل شهری، مترو موظف است قطارها را در نزدیکترین ایستگاه متوقف کرده و مسافران را با نظارت دقیق تخلیه کند. اما چالش اصلی، قفل شدن خیابانهاست. پلیس باید بلافاصله جلوی ورود خودروهای شخصی به مناطق بحرانی را بگیرد تا آمبولانسها و ماشینهای آتشنشانی بتوانند بدون مانع به نقاط حادثه برسند.
در بخش بهداشتی نیز بیمارستانها باید وضعیت اضطراری را فعال کنند و اقدامات زیر را به سرعت اجرا نمایند:
- استفاده از فضاهای باز برای تریاژ مصدومان
- آمادهسازی ظرفیت پذیرش حجم بالای جرحشدگان در کوتاهترین زمان
نقش داوطلبان و خطر قطع ارتباطات
نیروهای رسمی به تنهایی قادر به مدیریت لحظات اولیه نیستند. گروههای محلی و داوطلبان میتوانند در دقایق نخست، عملیات جستوجوی اولیه را آغاز کنند، کمکهای اولیه ارائه دهند و شیرهای گاز و برق مجتمعها را ببندند. این گروهها همچنین باید نقاط تجمع ایمن را برای مردم ایجاد کنند.
یکی از بزرگترین تهدیدات در این سناریو، از کار افتادن شبکه تلفن همراه و اینترنت است. اگر دستگاههای اجرایی پیش از وقوع بحران، وظایف خود را تمرین نکرده باشند، قطع ارتباطات باعث فلج شدن عملیات میشود. راهکار این است که هر واحد بدون نیاز به دستور جدید، طبق پروتکلهای از پیش تمرینشده وارد عمل شود.