ادغام موفق مهاجران در جامعه میزبان بر سه رکن اساسی استوار است: دسترسی به مسکن مقرونبهصرفه، ورود به بازار کار و بهرهمندی از خدمات عمومی نظیر آموزش و بهداشت. شهرهای پیشرو دریافتهاند که ایجاد انسجام اجتماعی برای پناهندگان، در بلندمدت منجر به تقویت اقتصاد شهری میشود.
سد مسکن؛ بزرگترین مانع در برابر ادغام
دسترسی به سرپناه، جدیترین چالش مهاجران در شهرهای میزبان است. تبعیض در بازار اجاره، کمبود مسکن اجتماعی و تراکم جمعیت در محلههای حاشیهای، مهاجران را در معرض انزوا و ناامنی قرار داده است.
کمیسیون اروپا برای مقابله با این وضعیت، «برنامه عمل ادغام و شمول ۲۰۲۱-۲۰۲۷» را تدوین کرد. هدف اصلی این برنامه، تأمین مسکن مناسب و مقرونبهصرفه است و برای تحقق آن، صندوقهای مالی گستردهای بسیج شدهاند تا فشار بر مناطق حاشیهنشین کاهش یابد.
برنامههای حمایتی برای ورود به بازار کار
مهاجران در مسیر اشتغال با موانع متعددی از جمله عدم شناسایی مدارک تحصیلی، چالشهای زبانی و تبعیض در استخدام روبهرو هستند. برای عبور از این بنبست، مدلهای نوینی در اروپا اجرا شده است:
- طرح «جاب توربو» در آلمان:این برنامه با ترکیب آموزش فشرده زبان و مشاوره شغلی، مهاجران را مستقیم به کارفرمایان متصل کرد و توانست نرخ اشتغال پناهندگان را دو برابر کند.
- طرح «توربوپلن» در بلژیک:این مدل بر اشتغال سریع متمرکز است و حمایتهای زبانی را همزمان با ورود به بازار کار ارائه میدهد تا زمان بیکاری مهاجران به حداقل برسد.
تخصیص بودجه بیسابقه در برلین
برلین در دسامبر ۲۰۲۵ با تصویب بودجه تکمیلی ۱.۱ میلیارد یورویی برای اسکان پناهندگان، رکورد سرمایهگذاری در این حوزه را جابهجا کرد. این رقم، بزرگترین مبلغی است که تا به حال در تاریخ این شهر برای زیرساختهای اسکان مهاجران اختصاص یافته است.