نیروی دریایی ایالات متحده در منطقه را با وضعیتی دشوار روبهرو است. روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی فاش کرد که تداوم درگیریها، زنجیره تأمین و پشتیبانی لجستیکی آمریکا را بهشدت مختل کرده و فشار مضاعفی بر ناوهای جنگی این کشور وارد آورده است. حملات ایران عملاً شبکه لجستیکی واشینگتن را دگرگون کرده و ناوهای آمریکایی را در وضعیتی قرار داده که برای ادامه عملیات، با چالشهای تأمین ابتدایی دستوپنجه نرم میکنند.
سرمایهای به نام سوخت و غذا؛ نیازهای عظیم ناوگان
ناوهای جنگی برای بقای عملیاتی به حجم عظیمی از تدارکات وابستهاند. بر اساس دادههای منتشر شده، ناوگان مستقر در منطقه بهطور میانگین هر هفته به موارد زیر نیاز دارد:
- بیش از ۴۲۰ هزار وعده غذایی برای خدمه.
- حدود ۸ میلیون گالن سوخت برای پیشرانه و تجهیزات.
تأمین این حجم از نیازها در شرایط عادی پیچیده است، اما اکنون تهدیدات منطقهای این فرآیند را به یک کابوس تبدیل کرده است.
خروج پایگاههای کلیدی از مدار پشتیبانی
تهدید موشکها و پهپادها معادلات لجستیکی را تغییر داد. گزارشها حاکی است یکی از پایگاههای حیاتی لجستیکی آمریکا در بحرین عملاً از مدار پشتیبانی خارج شده است. همزمان، دسترسی به بسیاری از بنادر و پایگاههای منطقهای برای تأمین نیازهای ناوها دشوار یا حتی غیرممکن شده است.
این ناتوانی در استفاده از پایگاههای نزدیک، نیروی دریایی آمریکا را به راهی پرخطر کشانده است؛ ناوهای جنگی اکنون مجبورند هر پنج یا شش روز یکبار در وسط دریا سوختگیری و تدارکات دریافت کنند. انتقال سوخت و غذا به کشتیهای در حال حرکت، فرآیندی پیچیده و حساس است که از نظر تحلیلگران نیویورکتایمز، در بلندمدت قابل دوام نیست.
مسیرهای جایگزین؛ از مالاکا تا اقیانوس هند
واشینگتن برای حل این بحران، گزینههایی دوردست و هزینهبر را پیشرو دارد. در صورت تداوم اختلال در مسیرهای نزدیک، کشتیهای پشتیبانی آمریکا دو راه دارند:
- مسیر سنگاپور:طی کردن مسافتی حدود ۳۷۰۰ مایل که عبور از تنگه پرترافیک و حساس مالاکا را ضروری میکند.
- مسیر دیهگو گارسیا:اعزام کشتیها به این جزیره در اقیانوس هند؛ مسیری که طول آن حدود ۲۲۰۰ مایل است تا تجهیزات و سوخت به ناوهای مستقر در خلیج عمان و دریای عرب برسد.
این تغییرات نشان میدهد فشار لجستیکی ناشی از حملات ایران، فراتر از درگیریهای مستقیم، ساختار پشتیبانی نظامی آمریکا را در منطقه به شدت تحت تأثیر قرار داده است.