عملکرد مردادماه شرکت پتروشیمی پردیس (شپدیس) نمونه‌ای از این چالش‌هاست؛ جایی که تقاطع افزایش هزینه‌ها و تنگناهای لجستیکی، می‌توانست ترمز هر بنگاه
اقتصادی را بکشد. اما در نهایت، شپدیس با ثبت یک رکورد تاریخی توانست این بحرانها را پشت سر بگذارد. راز این موفقیت در چیست؟
اولین شوک،
دیپلماسی صادرات در میان محاصره دریایی بود. فروش محصولات پتروشیمی در بازارهای جهانی تنها به یافتن مشتری محدود نمی‌شود؛ بلکه رساندن کالا به مقصد در شرایطی که محدودیتهای تردد و موانع بین‌المللی یک «محاصره دریایی» نانوشته را تحمیل کرده، چالش اصلی است. در چنین فضایی، صدور 198 هزار تن محصول در یک ماه، فراتر از یک عملیات تجاری معمولی بوده و یک دستاورد لجستیکی بزرگ محسوب می‌شود. عبور این حجم عظیم از مسیرهای پرالتهاب دریایی نیازمند شبکه مویرگی و هوشمندی است که پتروشیمی پردیس توانسته آن را پیاده‌سازی کند.
دومین شوک، نبرد در جبهه هزینه‌هاست. بررسی‌ها نشان می‌دهد این مجتمع پتروشیمی با نرخ گاز خوراک 184 هزار ریالی (یعنی 1.84 میلیارد تومان) دست‌وپنجه نرم می‌کند. این نرخ بالا می‌تواند حاشیه سود را منقبض کند و انگیزه تولید را کاهش دهد. اما تیم مدیریتی پردیس با بهینه‌سازی تولید و حداکثرسازی درآمدهای ارزی، توانست این شوک را خنثی کند. نتیجه این استراتژی، خلق درآمد خیره‌کننده 10.9 همت (هزار میلیارد تومان) از محل فروش صادراتی تنها در یک ماه (مرداد) است؛ عددی که نشان می‌دهد اثر مخرب گاز گران
قیمت با مهندسی دقیق در بخش فروش و بازاریابی خنثی شده است.
فرماندهی قنبریان: سکوت و موفقیت
آنچه این دوگانه (هزینه بالا و محدودیتهای لجستیکی) را به یک دستاورد تبدیل کرده، سبک راهبری عبدالرحیم قنبریان در جایگاه فرماندهی است. این رکورد فروش در حالی ثبت شده که بسیاری از صنایع
کشور با چالش‌های جدی مواجه هستند.
