نگاه جامع به زیستگاه؛ فراتر از حفاظت از یک گونه
رئیس سازمان محیطزیست معتقد است حفاظت از یوزپلنگ آسیایی را نباید صرفاً در مراقبت از خود حیوان خلاصه کرد. او تأکید کرد که بقای این گونه در گرو مدیریت مجموعهای از عوامل محیطی است. بر اساس این دیدگاه، اولویتهای حفاظتی باید شامل موارد زیر باشد:
- ارتقای مطلوبیت زیستگاه و حفظ منابع آب
- تأمین و مدیریت منابع طعمه
- تثبیت امنیت در مناطق زیستگاهی
- ایجاد و حفظ کریدورهای حفاظتی برای پیوستگی شبکه زیستگاهی
تکیه بر دانش بومی و مشارکت مردمی
مدل حفاظتی میاندشت در استان خراسان شمالی، نمونهای موفق از تلفیق دانش بومی و مشارکت جوامع محلی است. انصاری این رویکرد را ارزشمند دانست و خواستار توسعه آن در سایر مناطق کشور شد. او اشاره کرد که شورای عالی حفاظت محیطزیست سال گذشته مجوز صدور چندین «حفاظتگاه مردمی» را صادر کرده است. هدف از این اقدام، ایجاد شبکهای متصل از زیستگاههاست تا گونههای جانوری بتوانند در شرایطی امن به حیات خود ادامه دهند.
خروج از چرخه پروژهمحوری
یکی از دغدغههای اصلی رئیس سازمان محیطزیست، تداوم برنامهها در مواجهه با تغییرات مدیریتی است. او صراحتاً اعلام کرد که حفاظت از یوزپلنگ نباید در قالب پروژههای کوتاهمدت و مقطعی پیش برود. ایجاد یک نظام حفاظتی مستمر و نظاممند تنها راهی است که مانع از توقف یا آسیب دیدن روند حفاظتی در اثر تغییر دولتها و مدیران میشود.
تطبیق توسعه با قوانین طبیعت
انصاری در پایان بر ضرورت حرکت به سمت توسعه پایدار تأکید کرد و گفت توسعه باید با قانون طبیعت هماهنگ شود. وی از تدوین «برنامه جامع تنوع زیستی کشور» خبر داد و خاطرنشان کرد که با تأکید رئیسجمهور، اکنون یک سند بالادستی برای حفاظت از تنوع زیستی ایران وجود دارد که به عنوان مرجعی برای برنامههای اجرایی عمل میکند.