بنیاد مذاکره؛ نیاز به اهرم فشار
در دنیای دیپلماسی، موفقیت در هر میز مذاکرهای در گرو داشتن اهرم فشار است. دیپلمات ارشد بازنشسته آمریکایی در تحلیل خود تأکید میکند که واشنگتن در حال حاضر از این ابزار حیاتی محروم است. او معتقد است بدون داشتن اهرمی که طرف مقابل را به پذیرش شرایط ترغیب کند، هرگونه تلاش برای مذاکره با ایران به بنبست میرسد.
شکست استراتژی «چماق نظامی»
این مقام سابق دیپلماتیک، رویکرد نظامی ایالات متحده را به «یک چماق بزرگ» تشبیه کرد که واشنگتن همواره آن را برای ترساندن طرف مقابل به رخ میکشید. او روند تغییر قدرت در این رابطه را چنین شرح میدهد:
- مرحله تهدید:در ابتدا، احتمال حمله نظامی باعث نگرانی موجه ایرانیها میشد و واشنگتن از این ترس به عنوان اهرم فشار استفاده میکرد.
- مرحله اجرا:آمریکا از این ابزار نظامی استفاده کرد، اما نتیجه برخلاف انتظار واشنگتن بود.
- نتیجه نهایی:ایرانیها دریافتند که میتوانند در برابر این حملات پایداری کنند و همچنان سرپا بمانند.
تغییر موازنه قدرت و کنترل تنگه
به باور این دیپلمات، وقتی تهدید نظامی به جای بازدارندگی، منجر به تجربه عملی شد و تهران توانست از آن عبور کند، اثرگذاری «چماق نظامی» آمریکا از بین رفت. او اشاره کرد که ایران اکنون نه تنها در برابر فشارهای نظامی مقاوم مانده، بلکه کنترل استراتژیک نقاطی نظیر تنگه را در اختیار دارد.
این وضعیت باعث شده است که واشنگتن در موقعیت دشواری قرار گیرد؛ چرا که ابزاری که روزی باعث ترس میشد، اکنون به دلیل ناکارآمدی در عمل، دیگر نمیتواند به عنوان یک اهرم فشار در مذاکرات سیاسی یا دیپلماتیک به کار گرفته شود.