سیدعباس صالحی پس از تجربه جنگ ۱۲ روزه، صراحتاً اشاره کرد که رسانه ملی در دوران «پسا ۱۲ روز» باید با گذشتهاش تفاوت داشته باشد. از دید او، این تفاوت تنها زمانی معنا پیدا میکند که صداوسیما سهم جدیتری در پوشش اقشار مختلف جامعه پیدا کند و فضای گفتوگوی ملی را تقویت نماید. اکنون در شرایطی که بحثهای مربوط به آینده مدیریت این سازمان بالا گرفته، انتقادهای عمومی نسبت به میزان اعتبار و اثرگذاری صداوسیما همچنان ادامه دارد.
تغییری فراتر از جابجایی مدیران
بحث بر سر تغییرات در صداوسیما را نباید صرفاً به این پرسش محدود کرد که چه کسی باید مدیریت سازمان را بر عهده بگیرد. سؤال اساسیتر این است که آیا ساختار فعلی و رویکرد موجود، ظرفیت پاسخگویی به تغییرات سریع اجتماعی و رسانهای امروز را دارد یا خیر. وزیر فرهنگ در مقام یک «علاقهمند» به رسانه، معتقد است بازنگری در سیاستهای رسانهای برای برقراری ارتباط با طیفهای مختلف جامعه، ضرورتی دوچندان یافته است.
پایداری رسانه ملی در بحرانهای نظامی
صالحی با نگاهی به عملکرد رسانه ملی در جریان جنگهای اخیر، بر لزوم تقدیر از کارکنان این سازمان تأکید کرد. او با اشاره به شرایط بحرانی سال اخیر، نکات زیر را برجسته دانست:
- حفظ آنتن کشور در جریان جنگهای تحمیلی دوم و سوم یک دستاورد مهم بود.
- پایداری یک رسانه در برابر تهدیدات طی یک جنگ ۴۰ روزه و جلوگیری از فروپاشی آن، اتفاقی قابل توجه است.
- صداوسیما در شرایط بحرانی، همچنان یکی از مهمترین بسترهای اطلاعرسانی و شکلدهی به روایتهای ملی ایران باقی مانده است.
مرز میان نظارت دولتی و برداشت شخصی
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به ضرورت تغییر رویکردها، صراحتاً اعلام کرد که حوزه تصمیمگیری در رسانه ملی در اختیار دولت یا وزارت فرهنگ نیست. او تأکید کرد که دیدگاههایش را نه به عنوان یک مقام اجرایی، بلکه در جایگاه یک «شهروند» و علاقهمند به دنیای رسانه بیان میکند تا تفاوتی بین جایگاه اداری و برداشتهای شخصیاش باشد.
