شوک قیمتی در داروهای موضعی تولید داخل
بازار دارو در ایران طی سالهای اخیر تغییری بنیادین کرده است. اگر پیش از این، داروهای موضعی به دلیل قیمت پایین، در دسترسترین راه درمان برای طیف وسیعی از مردم بودند، اکنون این اقلام نیز با جهشهای قیمتی قابل توجهی مواجه شدهاند. دادههای میدانی حاکی از آن است که فاصله قیمتی برخی از این محصولات از سال ۱۴۰۳ تا مرداد ۱۴۰۵ به چندین برابر رسیده است.
این روند صعودی تنها محدود به مواد اولیه وارداتی نیست، بلکه بسیاری از پمادهای پرمصرف تولید داخل نیز از این قاعده مستثنی نشدهاند. این فشار قیمتی باعث شده تا دسترسی به درمانهای سادهای که پیشتر هزینه اندکی داشتند، برای بخشی از جامعه دشوارتر شود.
تحلیل ارقام؛ کدام پمادها گرانتر شدند؟
بررسی پنج قلم از پرمصرفترین پمادهای بازار نشان میدهد که درصد افزایش قیمتها در برخی موارد به مرزهای تکاندهنده رسیده است. بیشترین فشار قیمتی متوجه داروهای ضدالتهاب و آنتیبیوتیکهای موضعی بوده است.
- دیکلوفناک:قیمت این قلم دارو بیش از ۷ برابر افزایش یافته است.
- موپیروسین:این پماد با افزایش ۵۵۸ درصدی قیمت، یکی از بیشترین جهشها را ثبت کرده است.
- هیدروکورتیزون:قیمت این محصول حدود ۴۸۰ درصد رشد داشته است.
- تتراسایکلین:میزان افزایش قیمت این قلم دارو حدود ۴۵۰ درصد برآورد شده است.
- آنتیهموروئید:قیمت این دسته از پمادها حدود ۴۲۰ درصد افزایش یافته است.
این ارقام نشان میدهد که تفاوت قیمت در بازه زمانی مذکور، دیگر در حد تعدیلات جزئی نیست و با یک شوک قیمتی کامل روبروییم. افزایش قیمت در این سطح، بهویژه برای داروهایی که مصرف روزمره یا مزمن دارند، فشار مالی جدیدی را بر دوش بیماران قرار میدهد.
