شتاب خیرهکننده در آزمایشگاه دونگهو
تیم تحقیقاتی «آزمایشگاه راهآهن پرسرعت دریاچه شرقی» یا Donghu Laboratory در استان هوبی، رکورد جدیدی را به ثبت رساندند. این تیم موفق شد یک وسیله مگلو را در مدت ۵.۳ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۸۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند. این دستاورد، سومین موفقیت متوالی این تیم طی شش ماه گذشته است و نشان میدهد برنامه کاهش زمان شتابگیری و افزایش پایداری سیستمی در این مرکز بهطور مرحلهای پیش میرود.
حذف چرخها و غلبه بر اصطکاک
فناوری مگلو با حذف تماس مستقیم میان چرخ و ریل، قواعد حرکت را تغییر میدهد. در این سیستم، وسیله با تکیه بر نیروی شناوری مغناطیسی روی ریل شناور میماند. پیشرانههای الکترومغناطیسی با تغییر سریع جهت جریان الکتریکی، امواج کششی و رانشی ایجاد میکنند تا قطار را به جلو براند. این سازوکار اصطکاک مکانیکی را به صفر میرساند و دستیابی به سرعتهای فوقالعاده بالا را ممکن میکند.
فاصلهی میان آزمایشگاه و بهرهبرداری تجاری
رسیدن به سرعت ۸۰۰ کیلومتر بر ساعت در محیط کنترلشده، لزوماً به معنای آمادهسازی قطارهای مسافربری نیست. کارشناسان تأکید میکنند تبدیل این نمونههای آزمایشی به خدمات تجاری، نیازمند حل چالشهای فیزیکی و مهندسی پیچیدهای است. برخی از این موانع عبارتند از:
- مدیریت آیرودینامیک در سرعتهای بسیار بالا
- کنترل ارتعاشات سازهای و مدیریت سر و صدای محیطی
- تأمین ایمنی مسافران در هنگام شتابگیری و ترمز
- مدیریت «موج ضربهای» و تغییرات شدید فشار هوا هنگام عبور از تونلها
بنبستهای اقتصادی و استراتژی دوگانه چین
هزینهی احداث زیرساختها، بزرگترین مانع پیش روی همهگیری مگلو است. برخلاف قطارهای پرسرعت معمولی که میتوانند روی ریلهای بازسازیشده حرکت کنند، مگلو به شبکهای کاملاً اختصاصی و جدید نیاز دارد و همین موضوع هزینههای ساخت را بهشدت افزایش میدهد.
چین برای حل این تناقض، استراتژی دوگانهای را پیش گرفته است. دولت این کشور از یک سو توسعه شبکه قطارهای چرخدار تا سرعت ۳۵۰ کیلومتر بر ساعت را ادامه میدهد و از سوی دیگر، توسعه مگلو را برای کریدورهای بسیار پرتردد و مسیرهای طولانی (چندهزار کیلومتری) در دستور کار قرار داده است.