رویاپردازی برای شهری مدرن
شهرداری و سرمایهگذاران تهران در سالهای پیش، هدفشان تنها ساختوساز نبود. آنها میخواستند تهران را به شهری تبدیل کنند که برندهای جهانی در آن حضور داشته باشند و مردم در فضاهایی با استانداردهای بینالمللی زندگی کنند. بخشی از این مسیر با ورود سرمایهگذاران خارجی و همکاری شرکتهای بزرگ جهانی هموار شد. این مجموعهها فراتر از یک ساختمان یا کسبوکار ساده، نماد تغییر ذائقه و رفتار اجتماعی مردم پایتخت بودند.
اما زمان همیشه طبق برنامهریزیها پیش نمیرود. برخی از این مراکز پابرجا ماندند، برخی ماهیت خود را تغییر دادند و برخی دیگر به خاطراتی تبدیل شدند که با فضای فعلی شهر همخوانی ندارد.
سوپر استار؛ وقتی فستفود به نماد مدرنیته تبدیل شد
برای کسانی که دهه ۷۰ و ۸۰ شمسی را در تهران گذراندهاند، «سوپر استار پارکوی» صرفاً یک رستوران نبود؛ بلکه نقطه تلاقی نسل جدیدی بود که به دنبال تجربهای متفاوت میگشت. در آن دوران، سوپر استار جایی برای اولین قرارها، دورهمیهای دوستانه و تجربه فضایی بود که در آن زمان «مدرن» تعریف میشد.
پشت پرده این برند، شرکت «آمریکانا» حضور داشت. برخلاف نامش، این مجموعه متعلق به یک سرمایهگذار کویتی بود و نه آمریکایی. آمریکانا از دهه ۱۹۷۰ میلادی به یکی از غولهای صنعت غذا در خاورمیانه تبدیل شد و با مدیریت برندهایی چون
- ویمپی (Wimpy)
- KFC
- پیتزا هات (Pizza Hut)
- هاردیز (Hardee's)
تغییر کاربری فضای سنتی به مدرن
شعبه مشهور سوپر استار در خیابان ولیعصر، روی زمینی بنا شد که پیش از آن رستوران سنتی «رواق» در آنجا فعالیت میکرد. این تغییر، دقیقاً نمادی از تغییر رویکرد تهران از سنت به مدرنیته بود. در سالهایی که تهران هنوز با کافههای امروزی غرق نشده بود، مکانهایی مثل سوپر استار، بازار صفویه و رستوران جام جم، همان نقش کافههای فعلی را داشتند؛ فضاهایی برای دیده شدن، وقت گذراندن و لمس سبک زندگی شهری در سطح جهانی.