تخمینهای آماری و رویههای شناسایی
این مرکز حقوقبشری بر اساس یک مطالعه تحلیلی روی ۳۱۷ پرونده مستند، احتمال وجود یک الگوی گسترده از ناپدیدشدگان اجباری در غزه را مطرح کرد. دادههای این گزارش از گزارشهای خانوادههای مفقودین و مستندات میدانی استخراج شده است؛ هرچند فعالان این مرکز تاکید میکنند که این آمار تمام موارد مفقودین در غزه را پوشش نمیدهد و تنها نمایی از ابعاد بحران است.
ترکیب جمعیتی مفقودین
بررسی ۳۱۷ موردِ نمونه، توازن جنسیتی و سنی مفقودین را به شکل تکاندهندهای نشان میدهد. در این میان، ۳۰۲ نفر (معادل ۹۵.۲۷ درصد) مرد و ۱۵ نفر زن بودهاند. از نظر سنی، ۴۱ کودک و ۱۷ فرد بالای ۶۰ سال در لیست مفقودان قرار دارند.
نقشه جغرافیایی ناپدیدشدگان
توزیع جغرافیایی این پروندهها نشان میدهد که شهر غزه با ثبت ۸۹ مورد، بیشترین تعداد ناپدیدشدگان را به خود اختصاص داده است. پس از آن، مناطق دیگر به ترتیب زیر ثبت کردهاند:
- شمال غزه: ۷۴ مورد
- خان یونس: ۵۹ مورد
- مرکز غزه: ۳۷ مورد
- رفح: ۳۲ مورد
سناریوهای ناپدید شدن؛ از محاصره تا جستجوی غذا
شرایطی که منجر به ناپدید شدن افراد شده، متنوع و در اکثر موارد مرتبط با عملیاتهای نظامی است. طبق مستندات این مرکز، ۷۶ مورد در جریان حملات نظامی به منازل یا محاصره محلهها رخ داده است. ۶۰ نفر دیگر هنگام بازگشت به خانههای خود یا تلاش برای تهیه مایحتاج زندگی ناپدید شدهاند.
موارد دیگر شامل ۴۲ نفر در زمان آوارگی یا عبور از ایستهای بازرسی نظامی و ۳۹ نفر هنگام جستجوی غذا یا انتظار برای دریافت کمکها است. همچنین ۲۲ مورد ناپدید شدن در زمان محاصره مراکز درمانی یا انتقال بیماران و ۱۰ مورد مربوط به خبرنگاران و فعالان میدانی ثبت شده است.
تفکیک میان مفقودین زیر آوار و ناپدیدشدگان اجباری
این سازمان حقوقبشری برای جلوگیری از هرگونه اشتباه آماری، تفکیک دقیقی میان «ناپدیدشدگان اجباری» و «مفقودین زیر آوار» قائل شده است. برآوردها نشان میدهد بین ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ نفر زیر آوار ساختمانهای ویران شده باقی ماندهاند که این موارد را نباید با پروندههای ناپدیدشدگان اجباری یکی دانست.
، وزارت دادگستری فلسطین در ماه آوریل اعلام کرد از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون بیش از ۱۱۲۰۰ فلسطینی مفقود یا ناپدید شدهاند که از این تعداد، بیش از ۴۷۰۰ نفر را زنان و کودکان تشکیل میدهند.