روسیه برای افزایش نرخ بقای جنگنده سوخو-۵۷ در محیطهای عملیاتی پرخطر، سامانهای را توسعه داده است که میتواند «چشمان» موشکهای هدایتشونده را کور کند. این تکنولوژی با هدف مقابله با موشکهایی که از حسگرهای فروسرخ برای ردیابی هدف استفاده میکنند، طراحی شده است.
معماری سختافزاری سامانه 101KS-O
دفاع لیزری سوخو-۵۷ بر پایه سامانه 101KS-O استوار است. این سیستم برای ایجاد یک پوشش دفاعی جامع در اطراف بدنه جنگنده، از دو برجک لیزری مجزا استفاده میکند. چیدمان این برجکها بهگونهای است که بیشترین زاویه دید و پوشش را فراهم کند:
- برجک نخست در قسمت بالایی بدنه و در فضای پشتی کابین خلبان جای گرفته است.
- برجک دوم در قسمت زیرین کابین نصب شده تا تهدیداتی که از پایین به جنگنده نزدیک میشوند را پوشش دهد.
این توزیع استراتژیک تجهیزات اجازه میدهد تا سامانه در برابر حملات از زوایای مختلف، واکنش سریع نشان دهد.
مکانیسم اختلال در هدایت موشک
عملکرد این سامانه زمانی آغاز میشود که یک موشک مجهز به جستوجوگر فروسرخ شناسایی شود. در این لحظه، سامانه دفاعی انرژی لیزر را مستقیماً به سمت حسگر موشک هدایت میکند. هدف از این اقدام، ایجاد اختلال در عملکرد جستوجوگر است تا موشک نتواند موقعیت دقیق جنگنده را دنبال کند.
زمانی که حسگر موشک دچار اختلال شود، توانایی حفظ مسیر برای برخورد با هدف را از دست میدهد. در واقع، پرتو لیزر با فریب دادن یا مختل کردن گیرنده فروسرخ موشک، باعث میشود سلاح مهاجم از مسیر خود منحرف شده و در نهایت به هدف اصابت نکند.
رویکرد جامع برای بقای جنگنده
استفاده از لیزر تنها بخشی از استراتژی روسیه برای تبدیل سوخو-۵۷ به هدفی دستنیافتنی است. این جنگنده برای کاهش احتمال شناسایی و انهدام، ترکیبی از ویژگیهای پنهانکاری و دفاع فعال را به کار میگیرد. از جمله این موارد میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- سطح مقطع راداری (RCS) کاهشیافته برای دوری از شناسایی رادارهای دشمن.
- استفاده از محفظههای داخلی تسلیحات جهت حفظ ویژگیهای استتاری.
- سامانههای دفاعی الکترونیک و لیزری برای مقابله با موشکهای فعال.