شکاف قانونی در مسیر ترند خودروهای برقی
تغییرات اقلیمی و وابستگی شدید به سوختهای فسیلی، دولتهای بسیاری را مجبور کرد تا با ارائه مشوقهای مالی، روند جایگزینی خودروهای بنزینی و دیزلی را با مدلهای برقی و هیبریدی تسریع کنند. این تغییر سریع در تکنولوژی حملونقل، یک پرسش بنیادین را پیش روی متولیان گذاشته است: خودروهایی که فاقد موتور درونسوز هستند، بر چه اساسی باید معاینه فنی شوند؟
معیارهای فعلی معاینه فنی در ایران بر پایه ارزیابی آلایندگی و سلامت قطعات مکانیکی موتورهای سنتی استوار است. اما در خودروهای برقی، این متغیرها تغییر میکنند و نیاز به استانداردهای اختصاصی برای ارزیابی سلامت و ایمنی این دسته از خودروها احساس میشود تا از بروز حوادث احتمالی جلوگیری شود.
مدلهای جهانی؛ از تجربه چین تا آمریکا
مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهران در گزارشی با عنوان «بررسی، ارائه و جمعبندی مؤلفههای معاینه فنی خودروهای برقی و هیبریدی»، به دنبال یافتن پاسخ برای این چالش است. این گزارش برای تدوین استانداردهای جدید، تجربه پنج کشور پیشرو را تحلیل کرده است:
- چین (به عنوان یکی از مناسبترین نسخهها برای الگوبرداری)
- ایالات متحده آمریکا
- آلمان
- ژاپن
- انگلیس
چرا معاینه فنی خودروهای برقی حیاتی است؟
برخی تصور میکنند چون خودروهای برقی آلایندههای متعارف را تولید نمیکنند، نیازی به معاینه فنی ندارند. اما واقعیت این است که اجزای حیاتی این خودروها ریسکهای متفاوتی دارند. باتریهای ولتاژ بالا، سیستم ترمز احیاکننده و سامانههای پیچیده الکترونیکی مستقیماً با ایمنی سرنشینان و عابران در ارتباط هستند.
یکی از جدیترین تهدیدات، خطر آتشسوزی باتریهاست. باتریهای خودروهای برقی در صورت بروز حریق، حرارت بسیار بیشتری نسبت به سوختهای معمولی تولید میکنند. نبود نظارت منظم و پایش سلامت این باتریها میتواند منجر به حوادث جبرانناپذیری شود. بنابراین، تدوین پروتکلهای سختگیرانه برای بررسی سلامت باتری و سیستمهای الکتریکی، پیششرط ورود ایمن این خودروها به خیابانهای کشور است.