مسیر تبدیل شدن به یک موسیقیدان متمایز
رضا یزدانی ۲۴ مهر ۱۳۵۲ در تهران به دنیا آمد. او با وجود اینکه تحصیلاتش را در رشته مهندسی چوب و کاغذ به پایان رساند، اما اشتیاقش به موسیقی از نوجوانیe شدیدی بود. یزدانی تخصص خود را در نواختن گیتار الکتریک پیدا کرد و سال ۱۳۷۷ با حضور در تئاتر «دادگاه جنجالبرانگیز»، گام نخست را در دنیای موسیقی حرفهای برداشت.
او در سال ۱۳۸۰ اولین آلبوم خود با نام «شهر دل» را منتشر کرد که بر پایه اشعار مولانا ساخته شده بود. سبک یزدانی که ترکیبی از موسیقی راک و ایرانی است، در کنار صدای حماسیاش، او را از همصنفانش جدا کرد. او خود را انسانی نوستالژیک میداند که خاطرات نقش پررنگی در زندگیاش دارند.
«طهران»؛ عشقی تلخ به شهر
یکی از شاخصترین آثار یزدانی، ترانه «طهران تهران» است. این قطعه برای فیلم سینمایی «طهران تهران» به کارگردانی داریوش مهرجویی و مهدی کرمپور ساخته شد. یزدانی در این ترانه با لحنی صمیمی و در عین حال تلخ، دغدغههای اجتماعی و شهری را روایت میکند.
جمله «اگه عاشقت نبودم پا نمیداد این ترانه» به یکی از ماندگارترین بخشهای این اثر تبدیل شد که نشاندهنده رابطهای پیچیده میان عشق و ناامیدی نسبت به فضای شهری است.
حضور در سینما و جوایز کسبشده
همکاری یزدانی با مسعود کیمیایی، یکی از نقاط عطف فعالیتهای اوست. او برای فیلمهای زیر آهنگسازی و خوانندگی کرده است:
- حکم
- رئیس
- محاکمه در خیابان
علاوه بر سینما، او تیتراژ سریالهای محبوبی نظیر «مرگ تدریجی یک رویا»، «قلب یخی» و «از یادها رفته» را خواند. اجرای او در سریال «از یادها رفته» تندیس حافظ را برایش به ارمغان آورد. همچنین یزدانی در سال ۱۳۹۵ برای آلبوم «دوئل در آینه» برنده جشن سالانه موسیقی ما شد و در سال ۱۳۹۶ نیز جایزه انتخاب مردمی را دریافت کرد.
زندگی خصوصی
رضا یزدانی سالهاست با شبنم لالمی ازدواج کرده و حاصل این ازدواج یک دختر است. او برخلاف فعالیتهای هنریاش، زندگی شخصی را در حریم خصوصی نگه داشته و بهندرت درباره خانوادهاش در رسانهها صحبت میکند.