شلاق و مرگ در دنیای خرم
در شهریور ۱۳۵۷، در حالی که ساختار حکومت محمد رضا شاه در حال فروپاشی بود، پروندهای تکاندهنده به دست محمد باهری، وزیر دادگستری دولت شریفامامی رسید. متهم این پرونده، رحیم علی خرم بود؛ مردی با نفوذ که مالک «پارک دنیای خرم» بود و روابط نزدیکی با دربار و سازمان ساواک داشت.
شایعاتی که مدتها در شهر پیچیده بود، حالا به حقیقتی تلخ بدل شده بود. عوامل رحیم علی خرم، کارگران پارک را که خواستار دریافت دستمزد خود بودند، با بیرحمی شلاق میزدند. اوج این جنایت زمانی رخ داد که جسد دو نفر از این کارگران در اطراف پارک پیدا شد. عکسهای موجود در پرونده چنان تکاندهنده بود که باهری پس از مشاهده آنها دچار منقلب شد.
تردید نخستوزیر و گریز متهم
محمد باهری برای پیشبرد پرونده و مقابله با نفوذ رحیم علی خرم، بلافاصله با شریفامامی تماس گرفت. او میدانست سرشاخ شدن با کسی که پشتوانههای قدرتمند دارد، بدون حمایت نخستوزیر دشوار است. اما شریفامامی در این مسیر طفره رفت و حمایت لازم را نکرد.
با پیشروی روند قانونی و احساس خطر، رحیم علی خرم از ایران گریخت و راهی پاکستان شد. مقصد او دیدار با تیمسار نصیری بود؛ رئیس سابق ساواک که در آن زمان به عنوان سفیر ایران در اسلامآباد فعالیت میکرد. خرم امیدوار بود با مشورت و حمایت نصیری، از چنگ قانون بگریزد.
پایان مسیر در اسلامآباد
اما محاسبات رحیم علی خرم اشتباه بود. تیمسار نصیری نه تنها به او کمک نکرد، بلکه طبق دستورات صادر شده از تهران، او را دستگیر کرد. خرم تحت الحفظ به ایران بازگردانده شد.
- زمان حادثه:شهریور ۱۳۵۷
- متهم اصلی:رحیم علی خرم (مالک پارک دنیای خرم)
- قربانیان:کارگران پارک که خواستار دریافت مزد بودند
- سرنوشت:بازداشت در پاکستان توسط تیمسار نصیری و انتقال به تهران
او تا زمان وقوع انقلاب در حبس ماند. پیگیریهای مربوط به فسادهای گسترده او و قتل کارگران، در نهایت به تاریخ ۱۹ اردیبهشت سال ۱۳. ختم شد.
