کشف جنایات در پارک دنیای خرم
در شهریور ماه سال ۱۳۵۷، در حالی که حکومت پهلوی در آستانه متلاشی شدن بود، پروندهای تکاندهنده به دست دکتر محمد باهری، وزیر دادگستری دولت شریف امامی رسید. متهم این پرونده، رحیم علی خرم، مالک پارک دنیای خرم (که بعدها به پارک ارم تغییر نام یافت) بود که ارتباطاتی با دربار و سازمان ساواک داشت.
بر اساس گزارشهای موجود، موارد زیر در این پرونده ثبت شده بود:
- استفاده از طنابهای ضخیم و شلاق برای شکنجه وحشیانه کارگرانی که طلبکار مزد خود بودند.
- پیدا شدن جنازه دو نفر از این کارگران در اطراف پارک خرم.
- وجود عکسهای تکاندهندهای از جنایات صورت گرفته که باعث انگیزه دکتر باهری برای پیگیری جدی پرونده شد.
موانع سیاسی و فرار متهم
دکتر باهری برای پیشبرد پرونده و برخورد با رحیم علی خرم، از حمایت شریف امامی، نخستوزیر وقت، درخواست کرد، اما شریف امامی از پذیرش این درخواست طفره رفت. با پیشروی تحقیقات و احساس خطر توسط رحیم علی خرم، وی از ایران خارج شده و به پاکستان رفت تا از تیمسار نصیری، سفیر وقت ایران در اسلام آباد و رئیس سابق ساواک، مشورت و حمایت بخواهد.
بازداشت و سرنوشت نهایی
برخلاف انتظار رحیم علی خرم، تیمسار نصیری دستورات صادر شده از تهران را اجرا کرد و وی را دستگیر نمود. خرم سپس تحت الحفظ به تهران منتقل شد. وی تا زمان وقوع انقلاب اسلامی در حبس باقی ماند تا فسادهای مالی و جنایات مربوط به قتل کارگران پارک دنیای خرم مورد پیگیری قرار گیرد.
