شرایط سخت کاری زنان در مناطق کشاورزی
در شهرستانهای سقز (شمال استان کردستان) و بوکان (جنوب استان آذربایجان غربی)، گروهی از زنان فعالیت خود را از ساعت چهار یا پنج صبح در مزارع آغاز کرده و تا عصر به کار ادامه میدهند. این زنان پس از بازگشت به منزل، شیفت دوم کاری خود را بدون دریافت دستمزد سپری میکنند.
بخش بزرگی از نیروی کار در تولید محصولاتی مانند نخود در این مناطق را زنانی تشکیل میدهند که برای تأمین هزینههای معیشتی در سختترین شرایط فعالیت میکنند، اما از بسیاری از حمایتهای رسمی بازار کار بیبهرهاند.
بررسی شاخص فلاکت در دو استان
بر اساس گزارش مرکز آمار ایران در بهار ۱۴۰۵، استانهای کردستان و آذربایجان غربی در زمره استانهای دارای بالاترین میزان شاخص فلاکت قرار دارند. جزئیات این شاخص به شرح زیر است:
- استان کردستان: بیش از ۱۱۱ درصد
- استان آذربایجان غربی: حدود ۱۰۴ درصد
شاخص فلاکت که از ترکیب نرخ تورم و بیکاری به دست میآید، نشاندهنده فشار همزمان افزایش قیمتها و محدودیت فرصتهای شغلی بر خانوارهای این مناطق است.
پیوند فشار اقتصادی و مشاغل ناپایدار
اگرچه شاخص فلاکت بهتنهایی تفاوت وضعیت اقتصادی زنان و مردان را اندازهگیری نمیکند، اما ایجاد زمینه اقتصادی برای گسترش مشاغل فصلی و ناپایدار در بخش کشاورزی را تسهیل کرده است.
در اقتصاد خانوارهای کمدرآمد، افزایش حضور زنان در مشاغل فصلی لزوماً نشانهای از افزایش مشارکت اقتصادی داوطلبانه نیست، بلکه بازتابی از تورم، کاهش قدرت خرید و کمبود فرصتهای شغلی است؛ به گونهای که در بسیاری از موارد، «انتخاب شغل» جای خود را به «ناچاری برای کار کردن» میدهد.
