بسیاری از افراد معتقدند ورزش صبحگاهی برای کاهش وزن و تمرینات عصرگاهی برای عضلهسازی مناسبتر است، اما یافتههای علمی تصویر متفاوتی را ارائه میدهند.
نتایج متاآنالیز در مورد زمان ورزش
بر اساس یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز که ۲۶ مطالعه مختلف را مورد بررسی قرار داده است، شواهد قانعکنندهای یافت نشد که نشان دهد ورزش در ساعات صبح یا عصر بهطور کلی برتری مشخصی در زمینههای زیر داشته باشد:
- سلامت عمومی بدن
- ترکیب بدنی (نسبت چربی به عضله)
- عملکرد کلی ورزشی
با این حال، زمان تمرین میتواند بر سازگاری بدن و عملکرد لحظهای ورزشکار تأثیر بگذارد.
مزایا و چالشهای ورزش صبحگاهی
یکی از اصلیترین مزایای ورزش در ساعات ابتدایی روز، ایجاد نظم و کاهش احتمال لغو تمرینات به دلیل مشغلههای روزانه مانند جلسات کاری، خرید یا خستگی است.
در مقابل، یکی از چالشهای ورزش صبحگاهی، دمای پایین بدن در ابتدای روز است. به همین دلیل توصیه میشود در صورت تمرین در صبح، مراحل گرم کردن بهویژه پیش از تمرینات قدرتی، سرعتی و حرکات انفجاری بهطور جدی دنبال شود.
ویژگیهای تمرینات عصرگاهی و عملکرد بدنی
از نظر فیزیولوژیک، دمای مرکزی بدن در ساعات بعدازظهر و عصر بالاتر است که این امر منجر به گرمتر بودن عضلات و آمادگی بیشتر بدن برای فعالیتهای شدید میشود.
برخی نکات کلیدی در مورد ورزش عصرگاهی عبارتند از:
- نتایج یک متاآنالیز نشان میدهد عملکرد استقامتی در برخی شاخصها در بعدازظهر و عصر بهتر از صبح است.
- بسیاری از افراد در ساعات عصر (بهعنوان مثال ساعت ۵ عصر) توانایی تحمل تمرینات شدیدتر، دویدن سریعتر یا جابجایی وزنههای سنگینتر را دارند.
در نهایت، اگرچه برخی مطالعات تفاوتهایی در سازگاری عضلانی میان صبح و عصر گزارش کردهاند، اما مرورهای جامع علمی هنوز نتایج قطعی در مورد برتری یکی بر دیگری برای عضلهسازی ارائه نکردهاند.