بررسی عدم تعادل در دینداری: چرا برخی از اعمال دینی را دوست ندارند؟

اسلام دین اعتدال است و پیامبر اسلام(ص) برای احیای مکارم اخلاقی مبعوث شده‌اند. با وجود این، تندروی‌ها، کندروی‌ها و رفتارهای ضد اخلاقی در جامعه مشاهده می‌شود. چگونه می‌توان به اصل اسلام دست یافت و مسلمانی مؤمن و متعادل شد؟ مسعود اسماعیلی در کتاب «مؤمن متعادل و تربیت متعادل» به بررسی این سؤالات پرداخته است و در درس‌گفتارهایش، روش‌هایی را برای دستیابی به مؤمنی متعادل، همان‌طور که اسلام ناب محمدی مدنظر دارد، تشریح می‌کند. در قسمت چهارم این مجموعه با موضوع «تعادل قول، میل و فعل»، به بررسی این مسئله می‌پردازیم که برخی افراد اظهار می‌کنند: «من از حج خوشم نمی‌آید و دوست ندارم، حتی اصطلاحاً هم من را حاجی صدا کنند». این افراد حس خوبی به یک عمل دینی ندارند و احساس متناسبی با یک دستور الهی برقرار نکرده‌اند. آن‌ها می‌دانند که حج واجب است و اگر استطاعت داشته باشند، باید به حج بروند؛ اما وقتی مستطیع می‌شوند، بهانه‌ای می‌آورند تا به حج نروند. این مسئله نشان‌دهندهٔ عدم تعادل در دینداری است. وقتی چیزی نزد خداوند متعال محبوب است، مثل نماز، حج و ...، چگونه می‌شود نزد فردی که می‌خواهد مؤمن و متعادل باشد، محبوب نباشد؟ اگر نسبت به برخی از مسائل دینی چنین حسی داشتیم و از آن عمل خوشمان نیامد، این احساسات نشان می‌دهد که تربیت دینی ما مشکل دارد. این عدم تعادل می‌تواند ناشی از کمبود درک عمیق‌تر از معانی و فلسفه‌های دینی باشد.