عدم وجود گفتمان مرکزی در دولت‌ها، مانع تحول است

حجت الاسلام دکتر محسن مؤمنی، دبیر انجمن علمی تاریخ معاصر و انقلاب اسلامی حوزه، اظهار کرد که در بررسی ساختار دولت‌ها پس از انقلاب اسلامی، هر یک دارای ایده مرکزی و گفتمانی بوده‌اند. این ایده و گفتمان اگر در ساختار حکمرانی نباشد، جای خالی آن محسوس شده و به چالش برای دولت تبدیل می‌شود. در دهه 60، دولت وقت به لحاظ اقتصادی اندیشه‌های سوسیالیستی داشته و با مسأله جنگ هم‌راستا نبوده است. در اواخر دهه 60 نیز گفتمان جهانی با فروپاشی شوروی تغییر کرده و نظام تک قطبی بر جهان سایه افکند؛ دولت ایران با گفتمان توسعه و سازندگی روی کار آمد بدون توجه به هم‌راستایی آن با گفتمان انقلاب اسلامی. در دهه 70، گفتمان توسعه سیاسی و فرهنگی مطرح شد. در دهه 80، گفتمان عدالت، نهضت تولید علم، مردم‌گرایی و مردم‌سالاری دینی مطرح شد. در دهه 90، با قدرت رسیدن دموکرات‌ها در آمریکا، ادعای اسلام میانه‌گرا و ایجاد داعش، دولتی با ایده صلح و سازش با غرب روی کار آمد. حجت الاسلام مؤمنی خاطرنشان کرد: دولت کنونی مانند دولت‌های گذشته، گفتمان مرکزی و مشخصی ندارد. این دولت تداوم دولت روحانی است اما نه به آن شدت. وی افزود که داشتن گفتمان برای دولت‌ها ضروری است؛ اگر دولتی ایده و گفتمان مستقل نداشته باشد، نمی‌تواند برنامه داشته باشد و تحول خبری نیست.