مرجعیت رسانه ملی با وجود رقابت‌های رسانه‌ای

در حال حاضر، پرسش اصلی این است که با گسترش دسترسی به منابع خبری و محتوایی مختلف، چرا رسانه ملی همچنان بخشی از مرجعیت خود را حفظ کرده و علت تلاش برخی جریان‌ها برای کمرنگ‌کردن نقش آن چیست؟ یکی از دلایل اصلی تداوم مرجعیت رسانه‌ملی، مسأله خبرهای جعلی و فراگیری اطلاعات غیرواقعی در فضای مجازی است. فضای مجازی مملو از اخبار جعلی است و بسیاری از مردم نمی‌توانند به این اخبار اعتماد کنند. هرچند گروهی محدود به‌دنبال اخبار جهت‌دار علیه جمهوری اسلامی هستند و به همین علت به منابعی می‌روند که محتوای مطلوب آنها را تولید می‌کنند. افرادی که دنبال حقیقت هستند، نمی‌توانند به‌راحتی به فضای مجازی اعتماد کنند. روزانه حجم زیادی از اخبار جعلی، دروغ و غیرواقعی در این فضا منتشر می‌شود که بعدا مشخص می‌شود کاملا بی‌اساس بوده است. کسی که به‌دنبال شناخت حقیقت است، در پی یک منبع خبری می‌گردد که بتواند به آن اعتماد کند؛ منبعی که وقتی خبری را می‌بیند یا می‌شنود، می‌تواند اطمینان داشته باشد آن اتفاق واقعا رخ داده است. این مسأله بسیار مهم است، زیرا یکی از ارکان اصلی مرجعیت، قابل‌اعتماد بودن آن است و مخاطب باید بتواند به یک مرجع خبری، اعتماد داشته باشد. صداوسیما هر خبری را پخش نمی‌کند و خبرها پیش از انتشار، کنترل و صحت سنجی می‌شوند؛ بنابراین تا زمانی که از یک خبر اطمینان حاصل نشود، آن را منتشر نمی‌کنند و همین مسأله می‌تواند اعتماد مخاطبان را بیش از فضای مجازی به خود جلب کند. فضای مجازی به‌دلیل سهولت دسترسی، سرعت انتشار و ویژگی‌های دیگر، مزیت‌هایی نسبت به صداوسیما دارد اما از منظر قابل‌اعتماد بودن نمی‌تواند با رسانه‌ملی رقابت کند. از این‌رو مخاطبان خبری را در فضای مجازی می‌بینند اما درباره درستی آن تردید دارند. بنابراین شب تلویزیون را روشن می‌کنند تا ببینند رسانه ملی نیز آن خبر را اعلام می‌کند یا نه؛ اگر اعلام شد، آن را معتبرتر می‌دانند و اگر خبری در رسانه‌ملی مطرح نشد، احتمال می‌دهند خبر منتشرشده در فضای مجازی جعلی بوده است. این سازوکار نشان‌دهنده اهمیت مرجعیت رسانه ملی در افزایش اعتماد مخاطبان به اخبار است.