به گزارش
ایرنا، کوچههای منتهی به گلزار شهدا، مصلا و مساجد دیار کریمان، از پیش از اذان ظهر و مغرب و عشا نفسهای سنگینِ عزاداران را داشت. افرادی که داغی از شهادت رهبر شهیدشان را از اسفندماه سال گذشته تا کنون در سینه دارند. اقشار مختلف مردم،
جوانان، مردان، زنان با چادرهای سیاه، کودکان بر دوشِ پدران و سالمندانی که با عصا گام برمیداشتند، همگی در یک قاب، ارادت و وفا را به تصویر میکشیدند و راهیِ مراسم عزاداری
رهبر شهید انقلاب میشدند. پرچمهای سیاه و تصاویر
رهبر شهید، همچون سایهبان مهربانی بر سر جمعیت کشیده شده بود و باد گرمِ کرمان، پارچههای عزا را در اهتزاز به نرمی تکان میداد، انگار که خودِ طبیعت هم در این سوگ شریک است. درونِ گلزار شهدای کرمان، سیل جمعیت آنچنان فشرده بود که حرکت جز با نیتِ صادقانه میسر نبود و دستهها و حلقههای زنجیرزن و گروههای روضهخوان، هرکدام در گوشهای، فضایی از دلدادگی و اندوهِ عمیق آفریده بودند. در همین هنگام، مداحان اهل بیت بر فرازِ منبر رفته و صدای گرمی که در بلندگوها میپیچید، ذرهذره جمعیت را در سکوت محض فرو میبرد؛ سکوتی که تنها با هقهقِ عزاداران شکسته میشد. اشکها، بیامان از گوشه چشمها سرازیر میشد و زنان با روسریهای سیاه، صورتهای خیس خود را پنهان میکردند؛ مردان هم، محکمتر بر سینه میزدند، گویی میخواستند عهدی دوباره با آقای شهیدِ خود ببندند. سخنگوی مراسم، در میانِ بدرقهٔ گرمِ مردم، از روزهای بیخوابی برای تشییع و بدرقه پیکرِ مطهر
رهبر شهید گفت و تاکید کرد که این پایانِ کار نیست بلکه آغازِ فصلی نوین در همبستگیِ ملی است. این مراسم حماسی، بیش از پیش نشان داد که «آقای شهید
ایران» نه فقط یک چهره
سیاسی که عضوی از بطنِ جامعه و نبضِ احساساتِ ملی و مذهبیِ این سرزمین بوده است. شامگاه این روز، وقتی جمعیت آرامآرام مصلای کرمان را ترک میکرد، صدایِ «اللهم عجل لولیک الفرج» بر لبها جاری بود گویی هرکسی با خود عهد کرده بود که این مسیر تا ظهور، همچنان پرفروغ باقی بماند. به گزارش ایرنا، حضرت آیت الله خامنهای رهبر معظم انقلاب