به گزارش جماران، روزنامه اکونومیست در تحلیلی به سه انتخاب پیش روی ایالات متحده در صورت ادامه تشدید تنشها با ایران پرداخته است. این روزنامه معتقد است که با وجود آمادگی واشنگتن برای سناریوهای تشدید تنش، از جمله حمله به زیرساختها و تأسیسات هستهای، راهاندازی عملیات زمینی آمریکا علیه ایران همچنان یک گزینه بعید است.
گسترش حملات به زیرساختهای ایران
اولین گزینه مطرح شده، گسترش حملات علیه زیرساختهای ایران است. از زمان از سرگیری بمباران در ۷ ژوئیه، صدها مکان از جمله سیستمهای دفاع هوایی ساحلی، انبارهای موشکی و زیرساختهای لجستیک نظامی هدف قرار گرفتهاند. هدف از این حملات، کاهش توانایی ایران در تهدید کشتیرانی تجاری در تنگه هرمز عنوان شده است. حملات اخیر جنبه گستردهتری به خود گرفته و جادهها، تونلها، پلها و خطوط راهآهن مرتبط با بندر عباس، که بخش بزرگی از تجارت ایران را اداره میکند، علاوه بر یک کارخانه آب شیرینکن در استان هرمزگان، مورد هدف قرار گرفتهاند. طبق گزارش رسانههای رسمی ایران، حمله به کارخانه آب شیرینکن منجر به قطع آب حدود ۱۰ هزار نفر در ۲۰ روستا شد.
هدف قرار دادن تأسیسات هستهای
گزینه دوم شامل هدف قرار دادن تأسیسات هستهای ایران است. پس از آنکه سایتهای نطنز و فردو توسط حملات آمریکایی و اسرائیلی مورد اصابت قرار گرفتند، این گزینه مورد توجه قرار گرفته است. حملات قبلی به تأسیسات غنیسازی اورانیوم آسیب رساندند، اما تأسیسات «کوه کلنگ» در نزدیکی نطنز تاکنون آسیبی ندیدهاند. اکونومیست اشاره میکند که دونالد ترامپ تهدید خود برای هدف قرار دادن این تأسیسات را تکرار کرده است، اما تخریب آن به دلیل موقعیت عمیق زیرزمینیاش ممکن است بسیار دشوار باشد. سلاحهای متعارف ممکن است برای تخریب تونلهای آن یا آسیب رساندن به محتویات آن کافی نباشند و تخریب سانتریفیوژها نیز تضمین نمیکند که ایران مجبور به بازگشایی تنگه هرمز شود.
عملیات زمینی؛ گزینهای پرخطر
سومین و خطرناکترین گزینه، عملیات زمینی است. این گزینه که ترامپ اوایل سال جاری آن را در نظر گرفت و سپس کنار گذاشت، شامل سناریوهایی مانند تصرف جزیره خارک، یک ترمینال کلیدی برای صادرات نفت ایران، یا هدف قرار دادن مناطق دیگر میشود. این گزینه با توجه به پیچیدگیهای نظامی و سیاسی، پرهزینه و پرریسک تلقی میشود.