زندگینامه مظفر بختیار: فعالیت‌های فرهنگی و علمی

مظفر بختیار در 28 آذر 1322 در اصفهان متولد شد. او فرزند منوچهر بختیار و مهین‌دخت بود. مظفر بختیار در حوزهٔ ادبیات فارسی مورد توجه استادان دانشگاه تهران قرار گرفت و پس از آن به تدریس تاریخ ادبیات پرداخت. در سال 1344، ذبیح‌الله صفا، رئیس دانشکدهٔ ادبیات، او را برای تدریس تاریخ ادبیات انتخاب کرد. بختیار در سال 1345 به‌عنوان مربی تمام‌وقت استخدام شد و سه سال بعد به عضویت وابستهٔ گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران درآمد. مسیر اداری و علمی او در دانشگاه با سرعت پیش رفت. در سال 1349، سیدحسین نصر او را به مدیریت مجلهٔ دانشکدهٔ ادبیات منصوب کرد. یک سال بعد، رتبهٔ او از مربی به استادیار ارتقا یافت و عضویت پیوستهٔ گروه زبان و ادبیات فارسی را به دست آورد. در 1352 نیز به عضویت هیئت‌مدیرهٔ مؤسسهٔ انتشارات و چاپ دانشگاه تهران منصوب شد. سپس در سال 1357 ریاست کتابخانهٔ دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران را بر عهده گرفت. بختیار همچنین در عرصهٔ ادارهٔ نهادهای فرهنگی فعالیت داشت؛ ریاست دبیرخانهٔ کتابخانهٔ پهلوی، مدیریت و سردبیری نشریهٔ ایران‌شناسی و سرپرستی مجلهٔ معارف اسلامی از جمله مسئولیت‌های او بود. وی در نخستین کنگرهٔ ایران‌شناسی دانشگاه تهران (شهریور 1349) دبیری بخش علوم ایرانی را بر عهده گرفت. بختیار در سال 1355 به دانشیاری و در سال 1388 به مرتبهٔ استادی رسید و سرانجام در پانزدهم شهریور همان سال از دانشگاه تهران بازنشسته شد. او در 28 آذر 1322 متولد شده بود.