روزنامه الاخبار در یادداشتی نوشت: پیش از اجرای «آتشبس جدی» در ژوئن گذشته، که در نتیجه امضای تفاهمنامهای میان
ایالات متحده و ایران برای توقف
عملیات نظامی در تمامی جبههها حاصل شد، دشمن نبرد گستردهای را در شرق نبطیه هدایت میکرد. نیروهای اشغالگر توانستند در آن منطقه از رود لیطانی عبور کنند (هرچند از نقطهای که فاصله چندانی با مرز
فلسطین اشغالی ندارد) و پیش از آنکه به تپههای «علی الطاهر» برسند، از دو محور «الطیبه» و «دیر سریان» برای تسلط بر «زوطر شرقی» و «زوطر غربی» پیشروی کردند؛ آن هم پس از اینکه قلعه «شقیف» را به اشغال درآورده بودند. هنگامی که آمریکاییها اعلام کردند در وادار کردن
رژیم صهیونیستی به توقف عملیات نظامی موفق بودهاند،
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی، عامدانه در چندین نوبت تأکید کرد که این توافق مانع از آن نمیشود که ارتش او هر عملیاتی را که برای پیشبرد پروژهاش جهت تضمین امنیت شهرکهای شمالی لازم میداند، انجام دهد. ارتش اشغالگر نیز شماری از عملیاتهای خود در آن منطقه را با این توجیه انجام داد که هدف آن، تسلط بر مواضع و نقاطی است که مقاومت میتواند از آنها برای هدف قرار دادن شهرکهای صهیونیستنشین استفاده کند. درگیریها با یگان «بدر» بر اساس محاسبات نظامی ارتش اشغالگر، عملیاتهای زمینی آن در مناطقی انجام میشد که طبق تقسیمبندی جغرافیایی مقاومت، متعلق به دو یگان «عزیز» (بخش غربی) و «نصر» (بخش شرقی) بود. هنگامی که ارتش اشغالگر از رود لیطانی به سمت زوطر عبور کرد، وارد رویارویی با یگان «بدر» (منطقه شمال رودخانه) شد و این یکی از نخستین رویاروییهای مستقیم با این یگان بود. اشغالگران بر این باورند که «بدر» مرکز فرماندهی اصلی مقاومت در جنوب است که از ارتفاعات کوهستانی امتداد یافته در منطقه واقع در شهرستان النبطیه بهره میبرد. از همین رو، معتقد است که وارد آوردن ضربات متمرکز به آن، از طریق اشغال تأسیسات یا تخریب و یا از کار انداختن آنها، یکی از نکات اصلی در سطح جدید جنگ علیه لبنان را تشکیل میدهد.