در سالروز درگذشت جعفر بزرگی، نگاهی به زندگی و کارنامه هنری او میاندازیم. این هنرمند که مسیرش از خوانندگی در رادیو و تئاتر آغاز شد، با بازی در نقشهای پدربزرگهای مهربان در سریالهای محبوب تلویزیون به شهرت رسید و تجربههایی نیز در صنعت گاز داشت.
آغاز فعالیت هنری از تئاتر و رادیو
جعفر بزرگی، با نام اصلی حشمتالله، در ۱۳ اردیبهشت ۱۲۹۶ در تهران متولد شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در دبستان هدایت و دارالفنون به پایان رساند. فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۱۲ با حضور در تئاتر آغاز کرد و به مدت هشت سال زیر نظر عبدالحسین کنگرلو به فراگیری این هنر پرداخت.
اواخر دهه ۱۳۱۰، با افتتاح رادیو ژاندارمری و رادیو شهربانی، جعفر بزرگی به همراه حسین شهبازیان وارد عرصه رادیو شد و از سال ۱۳۱۸، اجرای آواز زنده در رادیو را تجربه کرد. او همچنین کنسرتهایی را با همراهی حسینعلی وزیریتبار در تئاتر تهران برگزار کرد و صفحاتی از آثارش به یادگار ماند. مدتی نیز برای فعالیت به رادیو اصفهان رفت.
حضور در سینما و اوج شهرت در تلویزیون
نخستین تجربه سینمایی جعفر بزرگی در سن ۷۳ سالگی و با بازی در فیلم «بچههای طلاق» به کارگردانی تهمینه میلانی در سال ۱۳۶۸ رقم خورد. پس از آن در فیلمهایی چون «افسانه آه» (۱۳۶۹)، «مدرسه پیرمردها» (۱۳۷۰)، «خسوف» (۱۳۷۱) و «درخت گلابی» (۱۳۷۶) ایفای نقش کرد.
شهرت و محبوبیت اصلی او اما مدیون بازی در سریالهای تلویزیونی دهههای ۷۰ و ۸۰ است. چهره مهربان و نقشهای پدربزرگوار او در سریالهایی چون «پدرسالار»، «پهلوانان نمیمیرند» و بهویژه «زیر آسمان شهر»، برای همیشه در خاطره مخاطبان تلویزیون ماندگار شد.
سایر آثار هنری
- «آژانس دوستی»
- «کیف انگلیسی»
- «پزشکان»
- «کهنهسوار»
- «در قلب من»
- «نوعی دیگر»
جعفر بزرگی تا پایان عمر، در مجموع در ۲۳ اثر سینمایی و تلویزیونی به ایفای نقش پرداخت.