نوسانات بخشی جداییناپذیر از
بازارهای مالی هستند. در مقاطعی که قیمتها با سرعت بیشتری تغییر میکنند، تصمیمگیری برای سرمایهگذاران دشوارتر میشود؛ بهویژه برای افرادی که بخشی از سرمایه خود را نقد نگه داشتهاند و هنوز برای ورود به بازارهای پرریسکتر به جمعبندی نرسیدهاند. در چنین شرایطی، یک سؤال مهم مطرح میشود: سرمایهای که فعلاً قرار نیست وارد
بازار شود، چه وضعیتی داشته باشد؟
نگهداشتن نقدینگی بدون برنامه، ورود به داراییهای پرنوسان یا استفاده از ابزارهای کمریسکتر، هرکدام پیامد متفاوتی برای سرمایهگذار دارند. به همین دلیل،
مدیریت نقدینگی در دورههای نوسانی تنها به معنای حفظ سرمایه نیست؛ بلکه پیدا کردن راهی برای استفاده بهینه از سرمایه تا زمان تصمیم بعدی نیز اهمیت دارد.
چرا صندوقهای درآمد ثابت در بازارهای نوسانی اهمیت پیدا میکنند؟
در شرایطی که نوسانات بازار افزایش پیدا میکند، بخشی از سرمایهگذاران ترجیح میدهند تمام سرمایه خود را در معرض نوسانات بازارهای پرریسک قرار ندهند و بخشی از دارایی خود را به ابزارهایی با نوسان کمتر اختصاص دهند. صندوقهای درآمد ثابت یکی از ابزارهایی هستند که میتوانند در چنین شرایطی مورد توجه قرار گیرند.
این صندوقها بخش عمده منابع خود را در داراییهای با درآمد ثابت و کمنوسان
سرمایهگذاری میکنند و به همین دلیل، در مقایسه با ابزارهایی مانند سهام، معمولاً نوسان کمتری دارند. از سوی دیگر، صندوقهای درآمد ثابت میتوانند برای سرمایهگذارانی که در کنار بازدهی، به مدیریت نقدینگی و دسترسی به سرمایه نیز اهمیت میدهند، کاربرد داشته باشند. در واقع، سرمایهگذار لزوماً مجبور نیست بین «نگهداشتن پول به صورت نقد» و «پذیرش ریسک بالای بازار» یکی را انتخاب کند. ابزارهای مالی متنوعی وجود دارند که میتوانند برای دورههای مختلف
سرمایهگذاری مورد استفاده قرار گیرند.
نقدشوندگی؛ یکی از معیارهای مهم در انتخاب ابزار
سرمایهگذاری