صاحبخبر -
در گفتوگوهای اخیر حول تفاهم ایران و آمریکا، دو محور کلیدی مطرح شده است: نخست، ابراز رضایت از احتمال «مهار اسرائیل» در لبنان و دوم، اشاره به این که لبنان از جمله اقلام در بند نخست تفاهم است. این عبارات توسط شیخ نعیم قاسم، دبیرکل حزبالله لبنان، مطرح شده و به عنوان محورهای حمایتی ایران از لبنان نیز بازتاب یافته است. با این حال، در فضای داخلی ایران و رسانههای رسمی کمتر به این ابعاد پرداخته شده است و برخی رسانهها از تعبیرهایی مانند «خیانت ایران به لبنان» سخن گفتهاند.
در گزارشهای مرتبط با جنگ لبنان-اسرائیل و تبعات آن، توضیحاتی ارائه شده است که به نقض مکرر آتشبس از سوی اسرائیل اشاره دارد. بر اساس گزارشها، در جنگ فصل پاییز ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۴ لبنان با نبردی طولانی مواجه بود و آتشبس میان لبنان و رژیم صهیونیستی بیش از دو هزار مرتبه نقض شد؛ با این وجود حزبالله بنا بر ملاحظات نظامی، دست به پاسخ مستقیم نزده است. پس از آتشبس، تا آبان ۱۴۰۳ تا یک سال بعد، تعدادی از فرماندهان حزبالله در جنوب لبنان به شهادت رسیدند. نام برخی از شهدای حزبالله لبنان شامل عباس عزالدین، احمد عدنان، علی نصر، حسن کمال حلاوی، سعید جبعی و زینالعابدین فتونی است. تاریخهای مربوط به شهادتها نیز به بازه زمانی ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۴ اشاره دارد.
در مقابل، حضور و یا سفرهای مقامات آمریکایی، مانند توماس باراک، نماینده آمریکا در خاورمیانه، به لبنان با هدف خلع سلاح حزبالله گزارش شده است که به نظر میرسد در نتیجه، موفقیت خاصی به همراه نداشته باشد. همزمان با این رویدادها، گرایش و همراهی اندکی از سوی برخی جناحهای لبنان با آمریکا مطرح شده است، از جمله جوزف عون و نواف سلام. در مقابل، ایران نیز از طریق سفرها و تلاشهای دیپلماتیک، از جمله سفرهای مداوم علی لاریجانی، تلاش کرده است تا فشارهای عربی و منطقهای را کاهش دهد. این نکته نشان میدهد که دیپلماسی ایران در سطح منطقهای به منظور مهار تنش و حفظ نفوذ خود در لبنان فعال بوده است.
در مجموع، این گزارشها بر آن تأکید دارند که تفاهم ایران–آمریکا، اگرچه به عنوان گامی در کاهش درگیریها مطرح میشود، اما همچنان در میدان عمل با چالشهای جدی مواجه است و اثرات آن بر لبنان و محور مقاومت به شکلهای گوناگون بازتاب مییابد. منابع رسمی لبنان و رسانههای منطقهای این موضوع را به گونههای مختلف دنبال کردهاند و آیندهٔ روابط لبنان با آمریکا و ایران همچنان تحت رصد دقیق است.