
صاحبخبر -
به گزارش مشرق، همزمان با ادامه درگیریهای آمریکا با ایران، گزارشهایی درباره کاهش محسوس ذخایر موشکهای رهگیر و تسلیحات دوربرد ایالات متحده مطرح شده است. این گزارشها به بحثی تازه درباره توان واشنگتن برای تداوم جنگ فرسایشی در غرب آسیا منجر شده و به تفاوت میان مصرف سریع تراکمی و ظرفیت تولید صنایع نظامی این کشور اشاره میکند.
شبکه سیانان به نقل از منابع آگاه گزارش داده است که از آغاز جنگ با ایران، بخش قابلتوجهی از ذخایر موشکهای سامانههای دفاعی آمریکا مصرف شده است. بر پایه این گزارش، حدود 80 درصد از ذخایر موشکهای رهگیر سامانه «تاد» و نزدیک به نیمی از موشکهای رهگیر «پاتریوت» در جریان مقابله با حملات موشکی ایران به کار گرفته شدهاند.
همچنین ادعا شده است که نیروهای آمریکایی تقریباً تمام تسلیحات دوربرد و دقیق زمینبهزمین را در عملیات علیه ایران مصرف کردهاند و نزدیک به نیمی از ذخایر موشکهای کروز «تاماهاوک» نیز به کار گرفته شده است. منابع سیانان مدعیاند که کاهش ذخایر مهمات یکی از نگرانیهای اصلی فرماندهان ارشد پنتاگون شده و برخی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس نیز نسبت به کاهش توان دفاع هوایی آمریکا در منطقه ابراز نگرانی کردهاند.
با این حال، «پیت هگست»، وزیر جنگ آمریکا، در واکنش به این گزارشها ارقام مطرحشده را زیر سؤال برده و ادعا کرده است که گزارش سیانان واقعیت ندارد. این واکنش هرچند به معنای تأیید نشدن ارقام دقیق نیست، اما نگرانی درباره فشار بر ذخایر موشکی آمریکا را بهطور کامل منتفی نمیکند؛ زیرا گزارشهای پیشین رسانههای آمریکایی و ارزیابیهای مراکز مطالعاتی نیز از کاهش قابلتوجه موجودی برخی مهمات کلیدی حکایت داشتهاند.
برآوردهای پیشین «مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی» حاکی از این بود که آمریکا پیش از تشدید درگیریها، حدود 2200 موشک رهگیر پاتریوت و حدود 452 موشک رهگیر سایر سامانهها در اختیار داشته است. این اعداد به عنوان زمینهای برای درک روند مصرف تسلیحات در یک درگیری گسترده مطرح شدهاند، هرچند تایید یا تکذیب دقیق این اعداد به منابع داخلی و بهروز بستگی دارد.
- ذخایر موشکی آمریکا در حوزۀ دفاعی و نظامی کشورهای غرب آسیا به عنوان یکی از فاکتورهای کلیدی امنیتی منطقه مطرح است.
- اعلامیههای رسمی مقامات پنتاگون درباره این موضوع با واکنشها و تحلیلهای رسانهای همراه شده است.
- تحلیلهای کارشناسی نشان میدهد که با وجود ادعاهای بالا، توازن توان منطقهای همچنان موضوعی چندلایه و بهروز است.