مطالعات جدید نشان میدهد که داشتن برنامهای منظم برای فعالیتهای روزانه مانند زمان بیدار شدن، غذا خوردن، کار کردن و رفتن به رختخواب، به هماهنگسازی ساعت داخلی بدن کمک میکند. این هماهنگی در درازمدت با بهبود شاخصهای سلامتی مرتبط است.
یافتههای پژوهش دانشگاه میسوری
پژوهشگران دانشگاه میسوری در آمریکا، مطالعهای را بر روی ۶۷ فرد مسن با میانگین سنی ۶۸ سال انجام دادند. در این تحقیق، ۳۷ نفر از شرکتکنندگان از مشکل بیخوابی رنج میبردند. شرکتکنندگان از طریق پرسشنامههایی، اطلاعات مربوط به فعالیتهای روزانه، وزن، علائم افسردگی و میزان درد خود را ارائه کردند.
نتایج این تحقیق نشان داد که پایبندی به یک روال منظم روزانه، پیامدهای مثبتی به همراه دارد:
- کاهش سطح احساس درد و علائم افسردگی (حتی در افرادی که دچار بیخوابی هستند).
- حفظ وزن بدن در سطوح سالمتر در مقایسه با افرادی که برنامه منظمی ندارند.
مفهوم پرواززدگی اجتماعی (Social Jet Lag)
محققان هشدار میدهند که حتی اختلالات کوچک در برنامههای روزانه میتواند باعث بروز پدیدهای به نام «پرواززدگی اجتماعی» شود. این پدیده زمانی رخ میدهد که بین ساعت بیولوژیکی فرد و تعهدات اجتماعی او ناهماهنگی ایجاد شود.
ویژگیهای پرواززدگی اجتماعی عبارتند از:
- خواب کوتاهتر در روزهای هفته.
- تلاش برای جبران کمبود خواب در آخر هفتهها.
- ارتباط با الگوهای غذایی ناسالم و اختلالات خلقی.