حمیدرضا خواجهخباز، گزارشگر باسابقه رادیو ورزش، در گفتگو با ایرنا به مرور تجربیات خود از نخستین روزهای فعالیت حرفهایاش پرداخت. وی فعالیت خود را در شهریور ماه سال ۱۳۷۰ آغاز کرد؛ زمانی که دانشجوی رشته علوم سیاسی بود و در ساختمان دو طبقه تولید رادیوی مرکز اصفهان (واقع در خیابان آذر و مشترک با اداره ارشاد اسلامی) مشغول به کار شد.
ریشههای علاقه به حرفه گزارشگری
خواجهخباز با اشاره به پیشینه علاقهمندی خود به حوزه رادیو، اعلام کرد که این علاقه از ۹ سالگی در او شکل گرفته و برای ورود به این حرفه، مطالعه و تحقیق گستردهای را پشت سر گذاشته است. وی تأکید کرد که بهروز بودن و مطالعه مستمر، از عوامل اصلی موفقیت او در انجام وظایف حرفهای بوده است.
دشوارترین جنبه حرفه: مواجهه با سوگ و حوادث
این گزارشگر در بخش دیگری از سخنان خود، دشوارترین جنبه کار گزارشگری را نه حضور در صحنههای خطرناک یا جنگی، بلکه مواجهه با انسانهایی دانست که در شرایط بحرانی، عزیزان خود را از دست دادهاند. وی به موارد زیر اشاره کرد:
- مصاحبه با مادرانی که فرزند خود را در پی اصابت موشک از دست دادهاند.
- مواجهه با فرزندانی که فقدان والدین خود (مانند آتشنشانان) را تحمل میکنند.
- کنترل عواطف در برابر چشمان غمزده و اشک افراد در لحظات سخت.
چالش کنترل عواطف در گزارشهای میدانی
خواجهخباز خاطرنشان کرد که حتی پس از ۳۵ سال تجربه در پوشش حوادثی نظیر زلزله، جنگ و سایر حوادث غیرمترقبه، مواجهه با غم انسانها میتواند باعث لرزش صدا و چالش در کنترل احساسات شود. وی افزود که این موضوع تنها محدود به حوادث نیست، بلکه در مواجهه با شکست قهرمانان یا مشاهده بیعدالتی در مسابقات ورزشی نیز، حفظ حالت حرفهای و کنترل عواطف، یکی از سختترین وظایف یک گزارشگر است.