روزنامه همشهری در تحلیلی به بررسی راهکارهای اعمال فشار اقتصادی بر اسرائیل پرداخته و پیشنهاد کرده است که به جای تمرکز صرف بر بستن تنگههای هرمز و بابالمندب، مسیرهای جایگزین تامین انرژی اسرائیل، به ویژه مسیرهای نفتی دریای خزر و قفقاز، مورد توجه قرار گیرد.
اهمیت مسیرهای جایگزین در جنگ انرژی
این تحلیل با اشاره به اینکه بستن تنگه هرمز و بابالمندب به تنهایی کافی نیست، بیان میکند که در جنگ انرژی، برنده کسی است که بتواند هزینه را برای طرف مقابل افزایش دهد و او را مجبور به عقبنشینی کند. صرف نمایش قدرت یا بستن مقطعی یک گذرگاه، بازدارندگی مؤثری ایجاد نمیکند، بلکه پاسخ مؤثر باید بازی را تغییر دهد.
وابستگی اسرائیل به نفت خزر و قفقاز
بر اساس گزارش رویترز، واردات نفت اسرائیل از آذربایجان در سال ۲۰۲۵ به ۹۴ هزار بشکه در روز رسیده که ۳۱ درصد بیشتر از سال قبل است. نفت آذربایجان ۴۶.۴ درصد از کل واردات نفت اسرائیل را تشکیل میدهد که این سهم در دهه اخیر بیسابقه بوده است. این وابستگی نشان میدهد که اسرائیل تنها به خلیج فارس متکی نیست و قفقاز جنوبی نیز نقش مهمی در تامین انرژی این کشور ایفا میکند.
پیامدهای اختلال در مسیرهای نفتی
اختلال در مسیرهای نفتی خزر و قفقاز میتواند مستقیماً بر پالایشگاهها، حملونقل، قیمت تمامشده و امنیت عرضه انرژی برای اسرائیل تأثیر بگذارد. حتی وقفههای کوتاه در این مسیرها میتواند هزینههای بیمه، حمل، ذخیرهسازی و ریسک را افزایش داده و باعث ناآرامی در بازار انرژی شود.
مزیت مسیر خزر
مزیت مسیر دریای خزر این است که برخلاف خلیج فارس، کمتر تحت تأثیر حضور نظامی قدرتهای بزرگ قرار دارد و میتواند به عنوان یک اهرم فشار اقتصادی مؤثرتر عمل کند.