صاحبخبر - نیروی هوایی ایالات متحده پس از دههها، با برنامهای جاهطلبانه قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ یک موتور جنگنده جدید را برای نسل بعدی هواپیماهای نظامی خود عملیاتی کند. این برنامه با عنوان «پیشرانش تطبیقپذیر نسل بعدی» (NGAP) نقطه عطفی بزرگ را پشت سر گذاشته و نویدبخش جهشی چشمگیر در فناوری موتورهای جنگنده است.
طرحهای رقیب از سوی شرکتهای جنرال الکتریک ائرواسپیس و پرت اند ویتنی در حال ساخت و آزمایش هستند. موفقیت این تلاش برای تضمین برتری هوایی در درگیریهای آینده حیاتی است.
هدف ۲۰۳۰ و خوشبینی نیروی هوایی
نیروی هوایی آمریکا اعلام کرده موتور NGAP تا سال ۲۰۳۰ برای ادغام بالقوه آماده خواهد بود. این ارزیابی، بهرغم سالها تأخیر برنامه، بسیار خوشبینانه تلقی میشود. جان اسنیدن، رئیس اداره پیشرانش نیروی هوایی، اخیراً اعلام کرده سیستم در مسیر درست است، اما پنتاگون هنوز در مورد انتخاب طرح نهایی تصمیمی نگرفته است. هدف این برنامه، آمادهسازی نیروی هوایی برای فعالیتهای احتمالی ادغام هواپیماها در ابتدای دهه آینده است.
فناوری NGAP: پیشرانشی تطبیقپذیر برای جنگندههای آینده
NGAP تنها یک سامانه پیشرانش برای یک هواپیمای جدید نیست، بلکه مجموعهای از فناوریهای پیشرفته پیشرانش است که طراحی تمام هواپیماهای جنگی آینده آمریکا را شکل خواهد داد. فناوری توربوفن تطبیقپذیر (Adaptive turbofan technology) با تغییر ویژگیهای جریان هوا در طول پرواز، انعطافپذیری و کارایی بسیار بیشتری نسبت به موتورهای جنگنده سنتی فراهم میکند.
- بهبود راندمان سوخت در پروازهای برد بلند
- افزایش نیروی رانش در عملیاتهای رزمی
مقامات پنتاگون پیشرانش تطبیقپذیر را یک مزیت تکنولوژیکی مهم در برابر رقبایی چون چین میدانند؛ زیرا نیروی هوایی از دهه ۱۹۹۰ و برنامه جنگندههای نسل پنجم خود، هیچ طراحی موتور کاملاً جدیدی را عملیاتی نکرده است.