نخستین نشانههای هشدار در اوایل ماه مارس آشکار شد؛ زمانی که در پی تنشهای منطقهای، زیرساختهای صادرات گاز طبیعی مایع (الانجی) قطر دچار اختلال شد و این کشور ناچار شد برای صادرات خود وضعیت «فورس ماژور» اعلام کند. این اتفاق پیامدهای قابل توجهی برای اروپا داشته است.
وابستگی اروپا به گاز مایع و افزایش هزینهها
اتحادیه اروپا، از زمان پایان واردات گاز روسیه از طریق خط لوله در بحبوحه تحریمهای مرتبط با جنگ اوکراین، به شدت به واردات گاز مایع وابسته شده است. این وابستگی باعث شده که هزینه واردات گاز به این منطقه به طور قابل توجهی افزایش یابد. در حالی که گاز مایع قطری گزینهای ارزانتر محسوب میشد، اختلال در صادرات آن، اروپا را ناگزیر به اتکای بیشتر به گاز مایع آمریکا میکند که هزینههای بالاتری دارد.
نگرانی از ذخایر زمستانی و کاهش واردات
بر اساس آمار رسمی یورواستات، حدود ۲۱ درصد از انرژی اتحادیه اروپا از گاز طبیعی تامین میشود. شرکت وود مکنزی گزارش داده است که قیمت پایه گاز در اتحادیه اروپا از اواسط ژوئن ۵۰ درصد افزایش یافته است. ذخایر گاز تنها کمی بالاتر از ۵۰ درصد پر شده که برای این وقت از سال، سطح بیسابقهای است و نگرانیهایی را در مورد میزان گازی که اروپا میتواند پیش از فصل تقاضای گرمایش زمستانی ۲۰۲۷-۲۰۲۶ تامین کند، ایجاد میکند.
به دلیل این تحولات قیمتی و اختلال در عرضه، واردات الانجی به اروپا کاهش یافته است. طبق آمار شرکت کپلر که رویترز به آن استناد کرده است، واردات این سوخت در ماه جاری میلادی ۶.۳ میلیون تن پیشبینی میشود که کمترین میزان از سپتامبر ۲۰۲۴ خواهد بود. این در حالی است که این فصل، زمان فعال پر کردن مجدد مخازن ذخیرهسازی گاز است.
هشدار درباره ذخایر ناکافی تا نوامبر
وود مکنزی هشدار داده است که اگر واردات الانجی با روند فعلی ادامه یابد، اتحادیه اروپا تا نوامبر که فصل تقاضا برای گرمایش رسماً آغاز میشود، تنها ۷۵ درصد از ذخایر گاز خود را خواهد داشت. این رقم به طور قابل توجهی کمتر از هدف ۹۰ درصدی است که بروکسل در سال ۲۰۲۲ برای کشورهای عضو خود تعیین کرده بود. در پاسخ به این چالشهای عرضه، رهبری اتحادیه اروپا اعلام کرده است که اهداف ذخیرهسازی گاز در ماه نوامبر را کاهش خواهد داد.