اهمیت تماس چشمی در یادگیری نوزادان
تحقیقات جدید حاکی از آن است که تماس چشمی بین نوزادان و بزرگسالان نقش کلیدی در فرآیند یادگیری زبان ایفا میکند. این تعامل به نوزاد کمک میکند تا موضوعات مهم را تشخیص داده و امواج مغزی او را با امواج صوتی گوینده همگام میسازد. ویکتوریا لئونگ، محقق ارشد دانشگاه کمبریج، بر لزوم استفاده از نشانههای اجتماعی مانند تماس چشمی و صدا زدن نام کودک تاکید کرده است.
فعالسازی فرآیند یادگیری از طریق نشانههای اجتماعی
لئونگ توضیح میدهد که نشانههای اجتماعی نه تنها توجه نوزاد را جلب میکنند، بلکه فرآیند یادگیری را نیز فعال میسازند. او بیان داشت که اگر والدین هنگام آموزش یا دادن دستورالعمل به فرزندشان، مشغول تلفن همراه باشند و حواسشان پرت باشد، احتمال یادگیری و جدیت گرفتن مطلب توسط کودک کاهش مییابد. در مقابل، کنار گذاشتن تلفن و نگاه کردن به چشمان کودک، نشاندهنده قصد و جدیت والدین برای آموزش است.
همگامسازی امواج مغزی و نقش آن در یادگیری
تحقیقات پیشین نشان داده بود که هنگام تماس چشمی بین نوزاد و بزرگسال، امواج مغزی آنها با یکدیگر همگام میشود. با این حال، مشخص نبود که آیا این همگامسازی در فرآیند یادگیری کودک نقشی دارد یا خیر. برای روشن شدن این موضوع، پژوهشگران ۴۲ نوزاد با میانگین سنی ۹ ماه را در سنگاپور و بریتانیا مورد مطالعه قرار دادند.
روش تحقیق و نتایج اولیه
در این تحقیق، از نوزادان خواسته شد به سه زبان بیمعنی مختلف گوش دهند که هر زبان با گویندهای روی صفحه نمایش همراه بود. در یک حالت، عینک گوینده شفاف بود و در دو حالت دیگر، عینک تا حدی سایهدار یا تیره بود که دیدن چشمان را دشوار یا غیرممکن میکرد. پس از شنیدن زبانهای ساختگی، عبارات جداگانه و کلمات جدید به نوزادان ارائه شد. انتظار میرفت نوزادان زمان بیشتری را صرف نگاه کردن به افرادی کنند که از زبان ناآشنا استفاده میکردند در مقایسه با زبانی که با آن آشنا بودند.