صاحبخبر - به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ساینس آلارت، یافتههای یک مطالعه جدید حاکی از آن است که قرار گرفتن نوزادان در معرض قند کمتر در دوران جنینی و سالهای اولیه پس از تولد، ممکن است خطر ابتلا به بیماریهای زوال عقل، آلزایمر، افسردگی و اضطراب را در مراحل بعدی زندگی کاهش دهد. این اثرات بالقوه میتوانند از دوران رحم مادر آغاز شوند.
این تحقیقات، که دادههای سلامت بیش از ۶۰ هزار نفر متولد شده بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ در بریتانیا را تجزیه و تحلیل کرده است، به طور خاص به دوره جیرهبندی قند در بریتانیا پس از جنگ جهانی دوم توجه دارد. در آن دوره، مصرف قند برای کودکان زیر دو سال محدودیتهای شدیدی داشت.
تأثیر جیرهبندی قند بر سلامت مغز
محققان با مقایسه افرادی که دوران اولیه رشد خود را تحت محدودیت قند گذرانده بودند با افرادی که پس از پایان جیرهبندی متولد شده بودند، به نتایج قابل توجهی دست یافتند. افرادی که ۱۰۰۰ روز اول زندگی خود را با محدودیت قند سپری کرده بودند، ۲۷ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به انواع زوال عقل و ۴۶ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به بیماری آلزایمر قرار داشتند. همچنین، خطر ابتلا به افسردگی در این گروه ۱۱ درصد و خطر ابتلا به اضطراب ۲۰ درصد کمتر بود. هیچ ارتباط مشابهی برای بیماری پارکینسون مشاهده نشد.
این ارتباطها زمانی قویتر بودند که جیرهبندی قند پس از تولد نیز ادامه داشت. این یافتهها نشان میدهند که تغذیه در طول ۱۰۰۰ روز اول زندگی، از بارداری تا حدود دو سالگی، میتواند تأثیرات ماندگاری بر سلامت مغز داشته باشد، هرچند این مطالعه ثابت نمیکند که مصرف قند کمتر به طور مستقیم از این بیماریها جلوگیری میکند.
زمینه تاریخی جیرهبندی قند
در طول و پس از جنگ جهانی دوم، قند در بریتانیا به شدت جیرهبندی شد. میزان مجاز مصرف قند برای بزرگسالان نزدیک به توصیههای غذایی فعلی بود، در حالی که کودکان زیر دو سال هیچ میزان مجاز جداگانهای برای قند دریافت نمیکردند. پس از پایان جیرهبندی در سپتامبر ۱۹۵۳، میانگین مصرف قند بزرگسالان تقریباً دو برابر شد و از حدود ۴۱ گرم به ۸۰ گرم در روز افزایش یافت. مصرف آبنبات کودکان نیز بیش از دو برابر شد. این تغییر ناگهانی یک فرصت مطالعاتی طبیعی را برای محققان فراهم کرد.