جمعه نهم مرداد ۱۳۶۶، برابر با ششم ذیالحجه، مراسم «برائت از مشرکین» در موسم حج برگزار شد. این مراسم که با حضور زائران کشورهای مختلف برای اعلام انزجار از استکبار جهانی، بهویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی، برگزار میشد، شاهد حضور هزاران زائر، از جمله کاروانهای ایرانی بود. زائران پس از پایان سخنرانی، با در دست داشتن پلاکاردهایی با شعارهای «الموت لامریکا» و «الموت لاسرائیل» و با فریادهای «اللهاکبر» و «لاالهالاالله» مسیر میدان معابده تا پل حجون را طی میکردند.
نیروهای انتظامات داوطلب با بازوبندهای قرمز در دو سوی مسیر ایستاده بودند و گروهی دیگر با توزیع آب میان زائران، تلاش میکردند گرمای مکه را برای حاضران قابل تحملتر کنند. با این حال، نشانههایی از حادثهای از پیش طراحیشده به چشم میخورد. خیابانهای اطراف محل راهپیمایی مملو از خودروهای نیروهای امنیتی بود و کماندوهای مسلح سعودی با تجهیزات کامل در مسیرهای منتهی به محل مراسم مستقر شده بودند. روی پشتبام ساختمانهای اطراف نیز افرادی با لباسهای عربی و تجهیزات تصویربرداری دیده میشدند.
با نزدیک شدن جمعیت به محدوده مسجد جن، نیروهای پلیس سعودی با بستن مسیر حرکت جمعیت، به صفوف نخست راهپیمایان حمله کردند. بسیاری از حجاج تصور میکردند این درگیری محدود و کوتاه خواهد بود، اما تنها چند دقیقه بعد روشن شد که ماجرا ابعادی کاملاً متفاوت دارد. نیروهای کمکی با فرمان افسران سعودی به محل اعزام شدند و ضرب و شتم زائران شدت گرفت. در حالی که انتهای جمعیت همچنان به سمت جلو حرکت میکرد، صفوف نخست برای فرار از حمله پلیس ناچار به عقبنشینی بودند و همین موضوع ازدحامی مرگبار ایجاد کرد.
در همان زمان، گروههایی از افراد مسلح به سوی جمعیت آتش گشودند که منجر به کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از زائران شد. این حادثه که به «فاجعه منا» یا «کشتار حجاج» معروف شد، بازتاب گستردهای در رسانههای جهان داشت و منجر به تنشهای سیاسی بین ایران و عربستان سعودی گردید.