شناسایی علائم گرمازدگی در پیادهروی
گرمازدگی زمانی رخ میدهد که بدن قادر به دفع گرمای اضافی از طریق مکانیسمهای تنظیم حرارت نباشد. در این شرایط دمای بدن ممکن است به ۴۱ درجه سانتیگراد برسد که میتواند منجر به تخریب بافتها و بروز اختلالات عصبی شود. علائم شایع شامل کاهش سطح هوشیاری، افزایش فشار خون و رنگپریدگی شدید است.
گروههای در معرض خطر
بر اساس گزارشهای هلالاحمر، افراد سالمند و کسانی که به بیماریهای مزمن مانند دیابت مبتلا هستند، بیشتر در معرض خطر قرار دارند. در این افراد پوست معمولاً داغ، قرمز و خشک است، هرچند ممکن است در مراحل اولیه فعالیت طولانی در گرما، پوست کمی مرطوب به نظر برسد.
اقدامات فوری و کمکهای اولیه
در صورت مواجهه با فرد گرمازده، انجام مراحل زیر برای حفظ سلامت او ضروری است:
- درخواست فوری کمک از نیروهای امدادی هلالاحمر و تیمهای درمانی مستقر در مسیر.
- انتقال سریع فرد به محیط خنک و دور از تابش مستقیم آفتاب.
- کاهش دمای محیط با استفاده از وسایل سرمایشی یا باد زدن.
- کاهش پوشش لباسهای بیمار و استفاده از پارچههای مرطوب برای خنک کردن بدن.
- خوراندن آب خنک یا نوشیدنیهای بدون کافئین و غیرالکلی در صورت هوشیاری فرد.
نکته مهم در امدادرسانی این است که نباید بیمار را بیش از حد سرد کرد؛ زیرا ایجاد لرز در بدن بیمار باعث افزایش سریع دمای داخلی بدن میشود. نظارت مستمر بر وضعیت هوشیاری فرد تا رسیدن نیروهای امدادی الزامی است.