غلامرضا رضایی فر، رئیس دبیرخانه پیگیری و هماهنگی مناسبسازی کشور، اعلام کرد که با وجود مناسبسازی احتمالی برخی ایستگاههای مترو، عدم تکمیل این روند در سایر ایستگاهها، استفاده معلولان و افراد دارای محدودیتهای حرکتی از مترو را عملاً غیرممکن کرده است.
وی توضیح داد: "حتی اگر یک یا چند ایستگاه مترو برای افراد دارای محدودیتهای حرکتی و معلولیت مناسبسازی شده باشد، چند ایستگاه آنطرفتر، اقدامات مناسبسازی صورت نگرفته است. بنابراین وقتی فرد دارای محدودیت حرکتی وارد یکی از ایستگاههایی که مناسب سازی شده میشود، شرایط برایش مساعد است اما در ایستگاه بعدی که مناسب سازی نشده با مشکل مواجه میشود."
نبود امکانات اولیه در ایستگاهها
رضایی فر به نبود پله برقی در برخی ایستگاهها اشاره کرد و گفت: "برخی ایستگاههای مترو پله برقی ندارند و حتی افراد سالم هم در استفاده از آنها دچار مشکل میشوند. اگر از پلههای ایستگاههای مترو دو بار بالا پایین بروید، آنگاه با مشکلات متعددی روبرو میشوید در حالیکه اقشار مختلفی از معلول و جانباز گرفته تا سالمندان از خدمات مترو میخواهند استفاده کنند."
لزوم توجه به دسترسپذیری برای همه
رئیس دبیرخانه پیگیری و هماهنگی مناسبسازی کشور، محدودیتهای حرکتی موقت را نیز مورد توجه قرار داد و افزود: "بسیاری از افراد نیز دچار محدودیت های حرکتی موقت می شوند که سالمندان از آن جمله هستند، همچنین برخی افراد نیز به دلیل شکستگی پا دچار محدودیت های حرکتی می شوند و مدتی را مانند معلولان به فضاهای مناسب سازی شده نیاز دارند." وی تاکید کرد که لازم است به مقوله دسترس پذیری ایستگاه های مترو برای همگان توجه جدی شود.
رضایی فر خاطرنشان کرد: "مناسبسازی ایستگاههای مترو نه تنها به نفع افراد دارای نیازهای خاص است، بلکه به کل جامعه نیز خدمت میکند و حمل و نقل عمومی را برای همه آسانتر و کارآمدتر میسازد."
تکالیف قانونی برای مناسبسازی حملونقل عمومی
براساس ماده ۵ قانون حمایت از افراد دارای معلولیت، وزارتخانههای راه و شهرسازی و کشور و شهرداریها مکلفند نسبت به مناسبسازی و دسترسپذیری تمام پایانهها، ایستگاهها، تأسیسات، سامانهها و ناوگان حمل و نقل درونشهری و برونشهری اقدام کنند. این اقدام باید منطبق با قوانین داخلی و استانداردهای بینالمللی برای دسترسی افراد دارای معلولیت باشد.