به گزارش برنا، کارشناسان بر این باورند که با اجرای سیاستهای حمایتی و بهکارگیری فناوریهای نوین در بخش کشاورزی، ظرفیت تولید سالانه محصولات این حوزه در ایران میتواند از ۱۲۰ میلیون تن فعلی به حدود ۲۰۰ میلیون تن افزایش یابد. این افزایش ظرفیت، فرصتهای قابل توجهی را برای رشد صادرات غیرنفتی کشور فراهم خواهد کرد.
ظرفیتهای کشاورزی ایران در منطقه
ایران با برخورداری از تنوع اقلیمی چهار فصل، نیروی انسانی متخصص و بیش از ۱۸ میلیون هکتار اراضی کشاورزی، یکی از مستعدترین کشورهای منطقه برای توسعه تولیدات کشاورزی محسوب میشود. این پتانسیل، در کنار بازار گسترده کشورهای همسایه با جمعیتی بالغ بر ۶۰۰ میلیون نفر، فرصت بزرگی برای افزایش صادرات غیرنفتی ایجاد کرده است.
رشد تجارت جهانی محصولات کشاورزی و سهم ایران
ارزش تجارت جهانی محصولات کشاورزی سالانه از ۲ تریلیون دلار فراتر رفته است. با وجود این رقم، سهم ایران در این تجارت همچنان قابلیت رشد قابل توجهی دارد که با توسعه زیرساختها و افزایش بهرهوری در بخش کشاورزی قابل دستیابی است.
تجربه موفق همسایگان در بهرهگیری از فناوری
بررسی آمارهای جهانی نشان میدهد تجارت محصولات کشاورزی و غذایی در جهان طی دو دهه گذشته رشد چشمگیری داشته و ارزش آن اکنون به بیش از ۲ تریلیون دلار رسیده است. در این میان، کشورهای منطقه و جهان با سرمایهگذاری در فناوریهای نوین به موفقیتهای قابل توجهی دست یافتهاند:
- هلند: با مساحتی کمتر از ۴۲ هزار کیلومتر مربع، سالانه حدود ۱۳۷.۵ میلیارد یورو صادرات محصولات کشاورزی دارد و به لطف توسعه گلخانههای پیشرفته، یکی از بزرگترین صادرکنندگان محصولات کشاورزی جهان است.
- ترکیه: با سرمایهگذاری مستمر در صنایع غذایی، گلخانهها و زنجیره صادرات، سالانه بیش از ۳۰ میلیارد دلار محصولات کشاورزی صادر میکند.
- امارات متحده عربی: با وجود محدودیت منابع آب، با استفاده از گلخانههای هوشمند و فناوریهای نوین، تولید داخلی خود را افزایش داده و به یکی از مراکز سرمایهگذاری کشاورزی منطقه تبدیل شده است.
- عربستان سعودی: با اجرای طرحهای بزرگ توسعه کشاورزی و استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر، بهرهوری تولید را افزایش داده و امنیت غذایی را به یکی از محورهای اصلی برنامههای اقتصادی خود تبدیل کرده است.
در مقابل، ایران با تولید سالانه حدود ۱۲۰ میلیون تن محصولات کشاورزی، از نظر حجم تولید در میان کشورهای مهم منطقه قرار دارد، اما ظرفیتهای بالقوه برای رشد و توسعه بیشتر با بهرهگیری از فناوریهای روز، همچنان وجود دارد.