مهمات پرسهزن شاهد-۱۳۶، با وجود طراحی نسبتاً ساده، بحثهای جهانی را در مورد آینده جنگ هوایی، دفاع هوایی و اقتصاد نبردهای مدرن برانگیخته است. این سامانه با هدف قرار دادن و انهدام خود، مفهوم جدیدی در نبردهای هوایی ارائه میدهد.
شاهد-۱۳۶؛ مهمات پرسهزن، نه پهپاد
شاهد-۱۳۶ به طور دقیقتر به عنوان یک مهمات پرسهزن یا پهپاد تهاجمی یک طرفه طبقهبندی میشود. برخلاف پهپادهای قابل استفاده مجدد، شاهد-۱۳۶ برای انهدام هدف خود طراحی شده است؛ خود هواپیما به سلاح تبدیل میشود.
این سامانه پس از پرتاب، از ناوبری از پیش برنامهریزیشده پیروی کرده و سپس با کلاهک انفجاری به سمت هدف شیرجه میزند. این مفهوم، نیاز به سامانههای بازیابی را از بین برده و امکان شلیک تعداد زیادی از این هواپیماها را در حملات هماهنگ فراهم میکند. تحلیلگران دفاعی، شاهد-۱۳۶ را یک پهپاد تهاجمی یک طرفه میدانند که به مؤلفهای مهم در کارزارهای موشکی و پهپادی مدرن تبدیل شده است.
طراحی ساده با هدف راهبردی
یکی از دلایل جلب توجه شاهد-۱۳۶، اجتناب عمدی از پیچیدگی در طراحی آن است. این هواپیما دارای بدنه بال دلتایی جمع و جور با یک موتور پیستونی کوچک است که صدای وزوز مشخصی تولید میکند. تمرکز بر سادگی، سهولت تولید و قابلیت اطمینان عملیاتی، به جای فناوریهای پیشرفته رادارگریز یا موتورهای جت پرقدرت، از ویژگیهای این سامانه است.
شاهد-۱۳۶ از قفسههای زاویهدار نصبشده روی کامیونها یا تریلرها پرتاب میشود که امکان شلیک سریع چندین هواپیما را فراهم میکند. این سامانه پرتاب متحرک، اپراتورها را قادر میسازد تا پس از پرتاب به سرعت جابجا شوند و هدف قرار دادن آنها را دشوارتر کنند.